نقش معلم دبستان در شناسایی اولیه اختلالات یادگیری و ارجاع به مداخله

اختلالات یادگیری یکی از مشکلات شایع در دوره ابتدایی است که تاثیر بسزایی بر پیشرفت تحصیلی و رشد روانی دانش آموزان دارد. معلمان به عنوان نخستین افراد در تماس مستقیم با دانش آموزان، نقش کلیدی در شناسایی زودهنگام این اختلالات و ارجاع به مداخلات تخصصی دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی سطح آگاهی، نگرش و عملکرد معلمان ابتدایی در شناسایی اولیه اختلالات یادگیری و موانع پیش روی آنان انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی-پیمایشی و جامعه آماری آن شامل معلمان ابتدایی(استتثنایی) مدارس شهر کرمان بود که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای، تعداد ۱۵۰ نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که از نظر روایی و پایایی تایید شده است. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های آماری نظیر آزمون t، تحلیل واریانس و همبستگی پیرسون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که سطح آگاهی معلمان نسبت به اختلالات یادگیری پایین تر از حد مطلوب است، اما نگرش کلی آنان مثبت است. همچنین، بین آگاهی، نگرش و عملکرد معلمان رابطه معنادار مثبت وجود داشت. کمبود آموزش تخصصی، نبود پروتکل مشخص و عدم همکاری والدین از مهم ترین چالش ها بودند. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود دوره های تخصصی برای معلمان برگزار شده و پروتکل های استاندارد شناسایی و ارجاع در مدارس تدوین گردد تا بهبود وضعیت دانش آموزان دارای اختلال یادگیری فراهم شود.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، شناسایی اولیه ، معلم دبستان ، مداخله ، آموزش تخصصی ، ارجاع دانش آموزان