آموزش مشارکتی در کلاس های با سطح یادگیری متفاوت

در این پژوهش، هدف اصلی بررسی اثربخشی آموزش مشارکتی در کلاس هایی با سطوح یادگیری متفاوت بود؛ به ویژه این که چگونه می توان از طریق طراحی گروه های ناهمگون و فعالیت های چندسطحی، یادگیری عمیق تری برای همه دانش آموزان فراهم کرد. روش تحقیق کیفی از نوع مطالعه موردی بود که طی آن یک کلاس درس در مقطع متوسطه به عنوان نمونه انتخاب و فرآیند آموزش مشارکتی در آن به مدت شش هفته اجرا شد. در این فرآیند، معلم نقش تسهیل گر را ایفا می کرد و دانش آموزان در قالب گروه هایی با سطح توانایی متفاوت در فعالیت های هدفمند شرکت داشتند. اطلاعات از طریق مشاهده میدانی، مصاحبه نیمه ساخت یافته با معلم و دانش آموزان، و تحلیل محتوای کارهای گروهی گردآوری شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از مدل تحلیل مضمون (Thematic Analysis) انجام گرفت که طی آن، الگوها و مضامین کلیدی مرتبط با مشارکت، پیشرفت یادگیری، و تعاملات بین فردی استخراج گردید. یافته ها نشان دادند که آموزش مشارکتی نه تنها موجب افزایش اعتمادبه نفس در دانش آموزان با سطح پایین تر شد، بلکه فرصت بازآموزی و تعمیق درک مفاهیم برای دانش آموزان قوی تر نیز فراهم آمد. در پایان، پژوهش پیشنهاد می کند که طراحی آموزشی متناسب با تفاوت های فردی و ارتقای نقش فعال معلم می تواند فضای یادگیری مشارکتی موثری را شکل دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش مشارکتی ، یادگیری ، کلاس ، دانش آموزان