تحلیل میزان اثرگذاری روش های خلاقانه معلم در تدریس مطالعات اجتماعی مقطع ابتدایی

هدف پژوهش حاضر، بررسی میزان اثرگذاری روش های خلاقانه معلمان در تدریس درس مطالعات اجتماعی در مقطع ابتدایی بر یادگیری و انگیزش دانش آموزان است. این مطالعه با استفاده از روش توصیفی-همبستگی انجام شده و جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر شهرستان قلعه گنج در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بوده است. نمونه ای متشکل از ۳۰ معلم و ۱۵۰ دانش آموز به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سنجش میزان استفاده از روش های خلاقانه، پرسشنامه انگیزش یادگیری و آزمون عملکردی برای ارزیابی سطح یادگیری دانش آموزان بوده است. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره انجام شد. یافته ها نشان داد که بین استفاده از روش های خلاقانه و یادگیری و انگیزش دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، روش های خلاقانه توانستند به طور معناداری بخشی از تغییرات در عملکرد و انگیزش دانش آموزان را پیش بینی کنند. با وجود موانعی چون محدودیت منابع، کمبود آموزش معلمان و زمان محدود کلاس، به کارگیری روش های خلاقانه نقش مهمی در بهبود کیفیت آموزش مطالعات اجتماعی ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

روش های خلاقانه ، تدریس مطالعات اجتماعی ، معلمان ابتدایی ، انگیزش یادگیری ، یادگیری فعال ، آموزش خلاق ، کیفیت آموزش