مطالعه تاثیر روش های تدریس فعال در آموزش علوم تجربی بر درک مفاهیم علمی توسط دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر روش های تدریس نوین و فعال بر درک مفاهیم علمی دانش آموزان پایه ابتدایی در درس علوم تجربی بود. این پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه با بهره گیری از روش های تدریس فعال از جمله یادگیری مشارکتی، کاوش محور و آزمایشگاهی آموزش دیدند، در حالی که گروه کنترل با روش سنتی تدریس شدند. ابزار گردآوری داده ها، آزمون محقق ساخته درک مفاهیم علمی بود که روایی محتوایی آن با نظر متخصصان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بین نمرات پس آزمون دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (p<۰.۰۱)؛ به طوری که گروه آزمایش درک بهتری از مفاهیم علمی کسب کرده بود. یافته ها بر اهمیت به کارگیری روش های فعال در آموزش علوم برای ارتقای یادگیری عمیق و معنادار دانش آموزان ابتدایی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس فعال ، روش های نوین آموزشی ، علوم تجربی ، درک مفاهیم علمی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری معنادار