بررسی چگونگی تعامل بین معلم و خانواده در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموز

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر تعامل میان معلمان و والدین بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مدارس ابتدایی است. این پژوهش به صورت توصیفی-پیمایشی انجام شده و داده ها از طریق پرسشنامه های محقق ساخته گردآوری شده است. جامعه آماری شامل معلمان و والدین دانش آموزان مقطع ابتدایی یکی از شهرهای ایران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ است. یافته ها نشان داد که بین میزان تعامل معلم و خانواده با عملکرد تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = ۰.۶۲، p < ۰.۰۱). همچنین، نتایج نشان داد که تعامل منظم و موثر معلم و والدین موجب افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود نظم در انجام تکالیف، و کاهش افت تحصیلی می شود. از سوی دیگر، چالش هایی همچون کمبود وقت معلمان، بی توجهی برخی والدین، و مشکلات ارتباطی میان معلم و خانواده ها، مانع تحقق این تعامل موثر است. بر اساس نتایج، پیشنهادهایی همچون برگزاری کارگاه های آموزشی برای والدین و معلمان، استفاده از فناوری های ارتباطی، و ایجاد برنامه های منظم برای تعامل دو طرف ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم و والدین ، عملکرد تحصیلی دانش آموزان ، انگیزه تحصیلی ، مشارکت والدین ، چالش های ارتباطی ، آموزش و پرورش ابتدایی ، بهبود عملکرد تحصیلی ، همکاری مدرسه و خانواده