کاربرد روش های نوین آموزشی در تدریس متون کهن فارسی

متون کهن فارسی به عنوان میراثی ارزشمند از زبان، فرهنگ و تفکر ایرانی، همواره جایگاه ویژه ای در نظام آموزشی کشور داشته اند؛ با این حال، آموزش این متون به دلیل دشواری زبانی، فاصله فرهنگی و ضعف انگیزش در میان دانش آموزان با چالش هایی همراه بوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های نوین آموزشی بر بهبود یادگیری، علاقه مندی و مشارکت دانش آموزان در درس ادبیات فارسی، به ویژه در بخش متون کهن، انجام شده است. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. ابزار گردآوری اطلاعات شامل آزمون عملکردی، پرسش نامه علاقه مندی و چک لیست مشارکت کلاسی بود. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که به کارگیری روش هایی مانند نمایش خلاق، بازی وارسازی، یادگیری مشارکتی و استفاده از فناوری آموزشی، به طور معناداری موجب ارتقای درک مفهومی، افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان در فرایند یادگیری متون کهن شده است. در پایان، راهکارهایی برای گسترش این رویکرد در نظام آموزشی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

متون کهن فارسی ، روش های نوین آموزشی ، یادگیری مشارکتی ، نمایش خلاق ، انگیزش تحصیلی ، فناوری آموزشی ، ادبیات فارسی