بررسی شیوه های نوین تدریس برای ارتباط موثر با نسل Z در کلاس درس

این پژوهش با هدف بررسی شیوه های نوین تدریس برای ارتباط موثر با نسل Z در کلاس درس انجام شد. روش پژوهش ترکیبی (کمی - کیفی) و جامعه آماری شامل ۳۸۰ معلم و ۱۲۰۰ دانش آموز مقطع متوسطه در پنج شهر بزرگ ایران بود که با نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسش نامه محقق ساخته (پایایی ۰.۸۹)، مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده سیستماتیک بودند. یافته ها نشان داد روش های نوین تدریس شامل یادگیری معکوس (اثربخشی ۴.۴ از ۵)، گیمیفیکیشن (۴.۲ از ۵) و یادگیری مبتنی بر پروژه (۴.۶ از ۵) به طور معناداری موجب افزایش انگیزه یادگیری ۰.۶۳ β=، مشارکت تحصیلی ۰.۵۸ β= و پیشرفت تحصیلی ۰.۴۵ β= می شوند. تحلیل کیفی مصاحبه ها پنج مضمون اصلی شامل ضرورت تغییر نقش معلم، ادغام فناوری، شخصی سازی آموزش، چالش های زیرساختی و بازنگری برنامه درسی را شناسایی کرد. مقایسه با پژوهش های پیشین نشان دهنده همسویی یافته ها با نظریه های یادگیری دیجیتال (پنسمی، ۲۰۰۱) و شناختی چندرسانه ای (مایر، ۲۰۰۵) بود. مهم ترین چالش های اجرایی شامل کمبود امکانات فناورانه (۶۲٪ مدارس) و مقاومت معلمان (۳۸٪) شناسایی شد. این پژوهش پیشنهاد می کند نظام های آموزشی با بسترسازی فرهنگی - فناورانه، توانمندسازی معلمان و بازطراحی برنامه های درسی، زمینه تحول روش های تدریس را برای نسل دیجیتال فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

نسل Z ، روش های نوین تدریس ، یادگیری دیجیتال ، فناوری آموزشی