نقدی بر آموزش سنتی: مقایسه ای میان دیدگاه های پائولو فریره و نظام های سنتی تعلیم و تربیت

آموزش یکی از اساسی ترین ابزارهای تاثیرگذاری بر جامعه است که در طول تاریخ دستخوش تغییرات بسیاری شده است. در این مقاله، دو رویکرد متفاوت در فلسفه تعلیم و تربیت بررسی می شود: آموزش سنتی که مبتنی بر انتقال یک سویه دانش از معلم به دانش آموز است و تعلیم و تربیت انتقادی که پائولو فریره آن را پایه گذاری کرده است. روش سنتی آموزش، که فریره آن را مدل «بانکی» می نامد، دانش آموز را موجودی منفعل می داند که باید اطلاعات را بدون پرسش بپذیرد. در مقابل، فریره بر آموزش مبتنی بر «طرح مسئله» تاکید دارد که در آن دانش آموزان از طریق گفت وگو و تعامل فعال در فرآیند یادگیری مشارکت می کنند. این پژوهش با استفاده از منابع معتبر، از جمله آثار فریره، گرامشی، روسو و دوبووار، به بررسی ابعاد فلسفی و اجتماعی این دو رویکرد پرداخته و پیامدهای آن را برای نظام آموزشی معاصر تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهند که تعلیم و تربیت انتقادی می تواند به پرورش تفکر انتقادی، عدالت آموزشی و مشارکت اجتماعی منجر شود.

کلیدواژه ها:

پائولو فریره ، آموزش بانکی ، تعلیم و تربیت انتقادی ، آموزش سنتی ، عدالت آموزشی