نقش سازمان همکاری اسلامی در تحولات سیاسی افغانستان (۱۳۸۰- ۱۳۵۷)

افغانستان در بیش از چهار دهه اخیر اسیر تحولات پر التهاب و اضطرابی بوده و بحران ها در آن در اوج قرار داشته است. سازمان همکاری اسلامی هم که در ۱۹۶۹ توسط کشورهایی، از جمله افغانستان، تاسیس شد، حمایت از مبارزات استقلال طلبانه اسلامی و برقراری صلح عادلانه جهانی را از اهداف خود اعلام نموده است. مسئله تحقیق این بود که این سازمان در تحولات سیاسی افغانستان و در راستای پایان دادن به بحران های این کشور چه اقداماتی را انجام داده است. پرسش اصلی متناسب با این مسئله این بود که نقش سازمان همکاری اسلامی در تحولات سیاسی افغانستان چه بوده است؟تلاش بر این بود که به این پرسش، با استفاده از روش اسنادی پاسخ علمی داده شود. با درنظرداشت این فرضیه که سازمان همکاری اسلامی به دلیل ضعف ساختاری و سیاست های خاص اعضای آن، نقش قابل قبولی در تحولات سیاسی افغانستان نداشته و در کاستن از بحران های این کشور ناکام مانده است؛ در واقع نقش این سازمان از حد انتشار اعلامیه های بی خاصیت فراتر نرفته است.بررسی های انجام شده به این یافته ها منجر شد که سازمان در دوران جهاد و مقاومت اسلامی تلاش داشت که از طریق اعمال فشار سیاسی بر اتحاد شوروی و رژیم کمونیستی کابل و حمایت از جهاد و مقاومت اسلامی به صورت مسالمت آمیز قضیه افغانستان را حل نماید؛ ولی در دوران جنگ های داخلی فقط به انتشار بیانیه های دعوت به صلح و نگرانی از جنگ اکتفا کرد. ضعف ساختاری و سیاست خارجی ناهماهنگ و متعارض اعضای سازمان مهم ترین دلایل ناکامی و ناکارآمدی سازمان در حل این قضایا و اجرایی نشدن اعلامیه های آن به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

سازمان کنفرانس اسلامی ، افغانستان ، تحولات سیاسی ، جهاد و مقاومت اسلامی ، جنگ های داخلی