کلاهبرداری رایانه ای در نظام های کیفری ایران، انگلستان و ویلز

جرم رایانه ای اصطلاحی است که دلالت ضمنی بر استفاده از شبکه های رایانه ای به طور خاص دارد. چنین جرایمی فرصت های جدیدی برای ارتکاب کلاهبرداری فراهم آورده اند، به ویژه از آن رو که این جرم دربرگیرنده ی انواع مختلفی از رفتارها است که با قصد فریب دادن و کسب منافع بدون زحمت شناخته شده اند. افزون بر این، بدون شک دسترسی افزایش یافته به اینترنت موجب می شود که افراد مختلف آسان تر بزهدیده ی کلاهبرداری رایانه ای شوند. بر این اساس، در نظام کیفری ایران، جرم کلاهبرداری رایانه ای به طور مستقل از کلاهبرداری سنتی (غیر رایانه ای) پیش بینی شده است، ولی در نظام کیفری انگلستان و ویلز، جرم مذکور ممکن است زیر عنوان یکی از شیوه های سه گانه ی جرم عام کلاهبرداری، شامل کلاهبرداری با اظهار کذب، کلاهبرداری با کوتاهی در افشای اطلاعات و یا کلاهبرداری با سوءاستفاده از موقعیت، رسیدگی شود. نوشتار حاضر، با بررسی عنصرهای سازنده ی جرم کلاهبرداری رایانه ای در نظام های کیفری یادشده، به این نتیجه رسیده است که برخی نقص ها در رویکرد قانونگذار ایرانی وجود دارند، از جمله میزان مجازات کمتر کلاهبرداری رایانه ای در مقایسه با کلاهبرداری سنتی (حتی از گونه ی ساده)، که رفع آن ها در راستای مقابله ی موثرتر با مرتکبان جرم مزبور ضروری است.

کلیدواژه ها:

سامانه های رایانه ای یا مخابراتی ، کلاهبرداری رایانه ای ، کلاهبرداری با اظهار کذب ، کلاهبرداری با کوتاهی در افشای اطلاعات ، کلاهبرداری با سوءاستفاده از موقعیت