عوامل موثر بر خلاقیت و نوآوری و نقش آن در کارآفرینی سکونتگاههای روستایی (مورد: بخش دشمن زیاری - شهرستان ممسنی)

کارآفرینی از رویکردهای اقتصادی مهم در مناطق روستایی محسوب میشود. تحقق و پیادهسازی این رویکرد در مناطق روستایی، نیازمند زیرساختها و عوامل مختلف از جمله خلاقیت و نوآوری است. جهت بهبود خلاقیت و نوآوری در مناطق روستایی بایستی عوامل مختلف را شناسایی و متناسب با آن برنامهریزی نمود. در این پژوهش هدف آن است که عوامل موثر در بهبود خلاقیت و نوآوری در سکونتگاههای روستایی شهرستان ممسنی در بخش دشمن زیاری مطالعه و تحلیل شود. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر گردآوری دادهها از طریق روش پیمایشی است. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه محقق ساخته بوده است. روایی پرسشنامه از طریق جامعه نخبگان تایید و پایایی آن نیز با استفاده از ضریب کرونباخ بیشتر از ۷۰/۰ تایید شد. جامعه آماری تحقیق را ساکنان روستایی تشکیل دادهاند که برابر با ۷۷۰۲ نفر بودهاند. بر اساس فرمول کوکران، حجم نمونه به تعداد ۳۶۶ نفر تعیین شد. نتیجه آزمون نشان داد که شاخصهای کارآفرینی روستایی در سطح کمتر از ۰۵/۰ و با میانگین ۷۵۹/۲ نامناسب بودهاند. همچنین ۱۹ عامل در خلاقیت و نوآوری موثر شناخته شدهاند که در چهار عامل کلان شامل توانمندسازی و بهبود سرمایه اجتماعی(۷۸۶/۲۸ درصد)، قانونگذاری(۷۱۲/۱۹ درصد)، زیرساختی(۷۴۴/۱۳ درصد) و اعتبارات مالی(۵۱۸/۸ درصد) دستهبندی شدهاند. نتیجه مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که عوامل خلاقیت و نوآوری با تبیین ۶۹/۰(معادل ۶۹ درصد واریانس)، میتوانند در کارآفرینی روستایی تاثیرگذار باشند. بر اساس نتایج مدل بیشترین تاثیرگذاری مربوط به انجام فعالیت مشارکتی و گروهی روستاییان با تبیین ۸۷/۰ است. در مجموع خلاقیت و نوآوری در راستای کارآفرینی روستایی و تغیر وضعیت موجود موثر است و بایستی برنامهریزی عملیاتی در این زمینه مورد تاکید باشد.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، نوآوری ، کارآفرینی ، مناطق روستایی ، شهرستان ممسنی