نظریه قضایای خارجیه محقق نائینی و تکامل آن توسط محقق خوئی؛ تحلیل تطبیقی

مسئله اصلی این پژوهش، بررسی تطبیقی و تحلیلی تکامل نظریه قضایای خارجیه از دیدگاه محقق نائینی و چگونگی توسعه و تعمیق آن توسط شاگرد برجسته اش، محقق خوئی است. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و بهره گیری از منابع معتبر کتابخانه ای، ازجمله «فوائد الاصول» نائینی و «محاضرات فی اصول الفقه» خوئی، نشان می دهد که هر دو فقیه برجسته مکتب نجف در تعریف اصلی قضایای خارجیه - به عنوان احکامی که مستقیما بر افراد خارجی (نه عنوان کلی) بار می شود - اشتراک نظر دارند. یافته های پژوهش آشکار می سازد که محقق خوئی، ضمن پذیرش اصول نظریه استاد خود، با نوآوری هایی مانند توسعه دامنه تاثیر علم آمر بر قضایای حقیقیه، افزودن مباحث تمسک به عام در شبهه مصداقیه و تبیین دقیق تر جایگاه این قضایا در قیاسات منطقی، توانست این نظریه را تکامل بخشد. دستاورد اصلی تحقیق، ارائه چارچوبی منسجم برای فهم بهتر تطور اندیشه اصولی در مکتب نجف و کاربرد آن در فرایند استنباط احکام شرعی است؛ چارچوبی که ابزار کارآمدی برای تشخیص شک در تکلیف یا مکلف به فراهم می آورد. کلیدواژه ها: قضایای خارجیه، قضایای حقیقیه، متعلق حکم، محقق نائینی، محقق خوئی، تحلیل تطبیقی.

کلیدواژه ها:

قضایای خارجیه ، محقق نائینی ، محقق خوئی ، تحلیل تطبیقی ، مکتب نجف