ارائه مدل سیستم مدیریت و بهبود عملکرد شرکتهای صنایع پتروشیمی با رویکرد مدیریت استراتژیک منابع انسانی

این پژوهش به صورت کیفی و با هدف ارائه مدل سیستم مدیریت و بهبود عملکرد شرکتهای صنایع پتروشیمی با رویکرد مدیریت استراتژیک منابع انسانی انجام شده است. داده ها با استفاده از رویکرد استقرایی و روش نظریه بنیادین گراندد تئوری از طریق مصاحبه های عمیق با ۱۲ نفر از اساتید دانشگاه آزاد اسلامی متخصص در حوزه مدیریت استراتژیک و صاحب نظران صنعت پتروشیمی جمع آوری گردید. نمونه گیری کیفی به صورت هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری صورت گرفت. برای اطمینان از اعتبار کیفی، روایی صوری از طریق تایید سوالات مصاحبه توسط سه استاد و دو مدیر و همچنین بازبینی مکرر کدگذاریها توسط اعضای پژوهش تامین گردید. پایایی نیز با روش بازآزمون بررسی شد که درصد توافق ۸۹,۴۷ را نشان داد و این مقدار بالاتر از حد معیار ۶۰ بود. فرآیند تحلیل داده ها شامل کدگذاری، باز محوری و انتخابی بود که طی آن مقوله هایی همچون چالشهای سازمانی (ناکارآمدی های داخلی و کمبود منابع ناهماهنگی سازمانی شاخصهای عملکرد بهره وری، کیفیت کارایی، ایمنی همسویی استراتژیک (انطباق اهداف منابع انسانی با اهداف کلان سازمان مدیریت استراتژیک جذب و استخدام حفظ و نگهداری، پاداش و و انگیزش، رهبری سازمانی، آموزش و توسعه فناوری و دیجیتال، سازی نوآوری سازمانی رضایت و تعهد کارکنان ساختار و بازطراحی سازمانی، ارزیابی و بازخورد، بازار و ذینفعان پشتیبانی سازمانی تحول سازمانی ایمنی و مقررات فرهنگ سازمانی مهارت و شایستگی، مدیریت فرآیندها، پایداری و محیط زیست داده کاوی و مدل سازی استخراج شد مفاهیم اصلی در قالب مدل پارادایمی اشتراس و کوربین سازماندهی شدند که شامل شرایط علی چالشها ناهماهنگی ها، بازار، مقررات) پدیده محوری همسویی استراتژیک، مدیریت استراتژیک شاخصهای عملکرد شرایط زمینهای منابع انسانی فرهنگ سازمانی فناوری شرایط مداخله گر (رهبری، نوآوری، شایستگی)، راهبردهای عملی برنامه ریزی آموزش ارزیابی و پیامدها افزایش بهره وری و تصمیم گیری مبتنی بر داده) بود. نتایج این پژوهش چارچوبی عملی برای طراحی سیستمهای مدیریتی موثر ارائه میدهد که میتواند بهره وری کارایی و پایداری را در شرکت های پتروشیمی ارتقا دهد