اثربخشی درمان اکت بر انطباق پذیری شغلی، سرمایه روانی و فرسودگی شغلی کارمندان خانم دانشگاه کاشان

هدف از پژوهش حاضر اثربخشی درمان اکت بر انطباق پذیری شغلی، سرمایه روانی و فرسودگی شغلی کارمندان خانم دانشگاه کاشان بود. روش پژوهش کمی، از لحاظ هدف کاربردی، از نظر ماهیت توصیفی و از لحاظ روش نیمه آزمایشی به شیوه پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی کارمندان خانم دانشگاه کاشان که در سال ۱۴۰۴-۱۴۰۳ مشغول به کار می باشند بود. تعداد کل این افراد ۱۵۰ بود. روش نمونه گیری به صورت دردسترس بود. بدین ترتیب تعداد ۳۰ نفر از کارمندان خانم شاغل به صورت تصادفی انتخاب شدند و در دو گروه ۱۵ نفر آزمایش و ۱۵ نفر کنترل جایگزین شدند. گردآوری داده ها ازطریق پرسشنامه های انطباق پذیری مسیر شغلی ساویکاس (۲۰۱۲)، سرمایه روانی لوتانز (۲۰۰۷) و فرسودگی شغلی مسلش و جکسون (۱۹۸۶) جمع آوری شد. پس از اجرای پرسشنامه ها گروه آزمایش مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را که برگرفته از پروتکل هایز (۲۰۱۱) بود را در هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای در هر هفته دو جلسه و به مدت یک ماه دریافت نمودند. برای آزمون فرضیه ها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره استفاده شد. یافته ها نشان داد که درمان اکت بر انطباق پذیری شغلی (۰.۰۵, P < ۱.۵۹۶ = F)، سرمایه روانی (۰.۰۵, P < ۰.۰۴۹ = F) و فرسودگی شغلی (۰.۰۵, P < ۰.۵۶۲ = F) کارمندان خانم دانشگاه کاشان اثربخشی معناداری دارد. بنابراین می توان نتیجه گرفت که یکی از موثرترین روش های افزایش انطباق پذیری شغلی، سرمایه روانی و کاهش فرسودگی شغلی کارمندان خانم استفاده از روش اکت می باشد.

کلیدواژه ها:

درمان اکت ، انطباق پذیری شغلی ، سرمایه روانی ، فرسودگی شغلی ، کارمندان خانم دانشگاه کاشان