تأثیرات تنش خشکی بر عملکرد و اجزای عملکرد پنج رقم گندم
سال انتشار: 1392
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 741
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCASPNU01_159
تاریخ نمایه سازی: 22 فروردین 1393
چکیده مقاله:
به منظور مطالعه اثرات خشکی بر عملکرد و اجزای عملکرد پنج رقم گندم در منطقه سیستان، آزمایشی در قالب طرح اسپیلت پلات در قالب بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار در سال زراعی 1387 در ایستگاه تحقیقاتی چاه نیمه شهرستان زابل اجرا گردید. تیمارهای ازمایش شامل دو نوع فرعی و اصلی بودند و تیماریهای فرعی عبارت بودند از ارقام مختلف شامل: اترک= (b(1، سرخ تخم = (b(2، کراس فلات = (b(3، هیرمند = (b(4 و داراب = (b(5 و تیمارهای اصلی عبارت بودند از زمانهای مختلف قطع آبیاری (تنش) که بترتیب شامل : انجام تمام مراحل آبیاری =(a(1، قطع در مرحله پنجه زنی =(a(2، قطع در مرحله ساقه دهی = (a(3، قطع در مرحله گلدهی = (a(4، قطع در زمان بعد از گلدهی (شیری شدن ) = و a و قطع در رمان سخت شدن دانه = (a(6 بودند. نتایج نشان داد که اثر تنش خشکی بر ارتفاع گیاه، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، شاخص برداشت، تعداد دانه در خوشه، طول برگ پرچم، تعداد خوشه در متر مربع، وزن سنبله در متر مربع، عملکرد بیولوژیک و طول پدانکل دانه معنی دار بود. مقایسه میانگین اثر تنش بر عملکرد دانه نشان داد ک ه تیمارهای بدون تنش ((a(1) با 3/85 تن در هکتار بیشترین و تیمار تنش خشکی در زمان گلدهی ((a(4) کمترین عملکرد دانه با 1/17 تن در هکتار را دشتند. نتایج نشان داد که بین ارقام به لحاظ عملکرد (α<0/01) اختلاف آماری وجود داشت. مقایسه میانگین عملکرد دانه در هکتار رقم ها نشان داد که رقم داراب با میانگین 4/133 تن در هکتار نسبت به سایر ارقام عملکرد بیشتری داشت. مقایسه میانگین اثر آبیاری بر عملکرد بیولوژیک نشان داد که بین تیمارهای قطع آبیاری در مرحله پنجه زنی ((a(2) و ساقه دهی ((a(3) با تیمار شاهد انجام تمام مراحل آبیاری ((a(1) اختلاف معنی داری وجود نداشت و کمترین میزان عملکرد بیولوژیک مربوط به تیمار قطع آبیاری در زمان سخت شدن دانه ((a(6) با میانگین 13/2 تن در هکتار مشاهده شد. مقایسه میانگین اثر ارقام بر عملکرد بیولوژیک رقم ها نشان داد که رقم داراب بیشترین عملکرد بیولوژیک (17/33 تن درهکتار) را داشت و بین ارقام داراب، هیرمند، کراس فلات با اترک (شاهد) اختلاف معنی داری م شاهده نشد.
نویسندگان
محمدسادات فریزنی
دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی، دانشگاه سیستان و بلوچستان و کارشناسی سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری مشهد
میلاد شریف روحانی
دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد و مدرس گروه کشاورزی دانشگاه پیام نور فریمان
ماندانا غفوری ساداتیه
دانشجوی دکترای اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد و مدرس دانشگاه غیردولتی عطار
فرشته جاهدی پور
دانشجوی کارنشاسی ارشد مهندسی کشاورزی گرایش علوم و تکنولوژی بذر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :