مبانی عصب شناختی یادگیری زبان دوم: مرور سیستماتیک مطالعات تصویربرداری مغزی

این مقاله مروری سیستماتیک به بررسی مبانی عصب شناختی فراگیری زبان دوم با تمرکز بر یافته های حاصل از تصویربرداری مغزی می پردازد. اکتساب زبان دوم فرایندی پیچیده است که مستلزم فعالیت هماهنگ شبکه های عصبی متعدد در مغز می باشد. پیشرفت های اخیر در فناوری های تصویربرداری عصبی از جمله تصویربرداری تشدید مغناطیسی کارکردی (fMRI)، الکتروانسفالوگرافی (EEG) و مگنتوانسفالوگرافی (MEG) به محققان امکان داده است تا سازوکارهای عصبی زیربنایی یادگیری زبان دوم را با دقت بیشتری بررسی کنند. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل شبکه های عصبی درگیر در پردازش زبان دوم، تاثیر عامل سن بر بازنمایی های عصبی، نقش کنترل شناختی در مدیریت تداخل بین زبانی، و انعطاف پذیری عصبی در فرایند یادگیری زبان دوم انجام شده است. روش شناسی این مرور شامل جستجوی نظام مند منابع علمی معتبر در پایگاه های داده ای با کلیدواژه های مرتبط و تحلیل ۴۵ مطالعه تصویربرداری مغزی منتشر شده بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ است. یافته های این مرور نشان می دهد که پردازش زبان دوم عمدتا مناطق مشابه با زبان اول را فعال می کند، اما الگوهای فعال سازی با توجه به سن فراگیری، میزان تسلط و میزان مواجهه با زبان دوم متفاوت است. همچنین، مدارهای عصبی کنترل اجرایی نقش مهمی در مدیریت تداخل بین زبانی ایفا می کنند. این مطالعه با ارائه چشم اندازی جامع از مبانی عصب شناختی یادگیری زبان دوم، به درک بهتر فرایندهای شناختی و عصبی دخیل در دوزبانگی کمک می کند و می تواند کاربردهای مهمی در روش های آموزشی و بالینی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری زبان دوم ، تصویربرداری مغزی ، عصب زبان شناسی ، انعطاف پذیری عصبی ، دوزبانگی