چگونه توانستم وابستگی شدید دانش آموزم را به معلم کاهش دهم

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 251

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

PSYEDUCON03_133

تاریخ نمایه سازی: 8 آبان 1404

چکیده مقاله:

امروزه، از مهم ترین چالش های یک معلم در کلاس درس، ارتباط موثر و صحیح با دانش آموزان است. ارتباط معنادار، کلید اجرای موفقیت آمیز بسیاری از شیوه های مدیریت در کلاس می باشد. مسئله ارتباطات در فعالیت های آموزشی و پرورشی از اهمیت ویژه ای برخوردار است، چرا که مدارس محل ارتباط فکری بین دو قطب اصلی معلم و دانش آموزان است. معلم باید بتواند ارتباطی سالم و دوطرفه برقرار نماید، تا سبب تبادل افکار و احساسات شده و در قبال آن به انتقال مفاهیم و دانش مورد نیاز دانش آموزان بپردازد و آن ها را در فرآیند یادگیری راهنمایی نماید. در این راستا ایجاد علاقه بیش از حد دانش آموز به معلم یکی از چالش های تربیتی و روان شناختی در نظام آموزشی است که می تواند بر فرآیند یادگیری، رشد عاطفی و تعاملات اجتماعی دانش آموز تاثیر بگذارد. رابطه عاطفی شدید میان دانش آموز و معلم در برخی موارد می تواند به کاهش استقلال فردی، افت تحصیلی، وابستگی روانی و کاهش تعاملات اجتماعی منجر شود. از سوی دیگر، عدم مدیریت این رابطه ممکن است موجب شکل گیری انتظارات نامعقول در دانش آموز و کاهش تمرکز او بر اهداف تحصیلی گردد. اینجانب زهرا طاهریان ارانی، دبیر شیمی مقطع متوسطه در شهرستان آران و بیدگل در اوایل سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ متوجه شدم که یکی از دانش آموزانم رفتاری متفاوت نسبت به بقیه دانش آموزان دارد. این دانش آموز دچار وابستگی شدید به اینجانب (به عنوان معلم وی) بود. وی در ارتباط با اینجانب متفاوت از دیگر دانش آموزان عمل می کرد و می گفت که به من علاقه زیادی دارد. اوایل نسبت به این مساله حساس نبودم ولی پس از مدتی و با ادامه دار شدن این مسئله، نگران شدم. لذا در جهت حل این مشکل اقداماتی را انجام دادم. در ابتدا به توصیف وضعیت موجود پرداخته و اطلاعات و شواهدی را از طریق مشاهده رفتار دانش آموز و مصاحبه با خود دانش آموز و دیگر دانش آموزان، همکاران مدیر و دیگر کارکنان مدرسه جمع آوری کردم و سپس برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد وابستگی دانش آموزان، سعی کردم از منابعی چون اینترنت، کتابخانه، مشاوران و... استفاده کنم. در مرحله بعد به تجزیه و تحلیل عوامل مختلف این مشکل پرداختم و با انتخاب راه حل های اعتباربخشیده، آن ها را به اجرا در آوردم و در پایان هم شاهد بهبود رفتار دانش آموز مشکل دار شدم. استفاده از روش های آموزشی متنوع، تقویت خودپنداره مثبت در دانش آموزان، ترویج کار گروهی و توجه به نیازهای عاطفی آنان از طریق روش های جایگزین، مانند حمایت والدین و مشاوران مدرسه، می تواند به کاهش این وابستگی کمک کند.

نویسندگان

زهرا طاهریان ارانی

کارشناسی ارشد شیمی، دانشگاه کاشان