بررسی اثربخشی روان درمانی مثبت نگر با تاکید بر آموزه های اسلامی بر کیفیت زندگی و شادکامی دانش آموزان مدارس دینی

هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی روان درمانی مثبت نگر با تاکید بر آموزه های اسلامی بر کیفیت زندگی و شادکامی دانش آموزان مدارس دینی انجام شد.روش: پژوهش حاضر آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر در برگیرنده کلیه دانش آموزان مدارس دینی شهر اردبیل در سال ۱۴۰۴ بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند تعداد ۴۰ نفر از این دانش آموزان انتخاب شدند و به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند (۲۰ نفر در هر گروه). داده ها با استفاده از پرسشنامه کیفیت زندگی و پرسشنامه شادکامی آکسفورد جمع آوری شد. گروه آزمایش روان درمانی مثبت نگر با تاکید بر آموزه های اسلامی را به مدت ۱۰جلسه و یک بار در هفته دریافت نمود. گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ و با تحلیل کواریانس چند متغیره (مانکوا) انجام شد.یافته ها: نتایج تحلیل داده ها نشان داد که تفاوت معناداری در پس آزمون بین گروه ها در کیفیت زندگی و شادکامی وجود دارد. گروه آزمایش از کیفیت زندگی و شادکامی بالاتری در مقایسه با گروه کنترل برخوردار بود (۰۵/۰>P).نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده، می توان گفت روان درمانی مثبت نگر با تاکید بر آموزه های اسلامی بر کیفیت زندگی و شادکامی دانش آموزان مدارس دینی اثربخش بوده است. لذا از این مداخله می وان در کنار سایر روش ها جهت ارتقا کیفیت زندگی و شادکامی این افراد استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

روان درمانی مثبت نگر ، آموزه های اسلامی ، کیفیت زندگی ، شادکامی ، دانش آموزان