تدوین بسته روان درمانی سیستمی فردی و اثربخشی آن بر تعلیق من بیماران افسرده

هدف از این پژوهش، تدوین و اعتباریابی بسته روان درمانی سیستمی فردی و تعیین اثربخشی آن بر تعلیق من بیماران افسرده بود. در این پژوهش از روش تحقیق آمیخته از نوع طرح اکتشافی متوالی استفاده شد که طی دو مرحله انجام شد. در مرحله اول پس از مرور ادبیات و مفاهیم و درمان های موجود در حوزه نظریه سیستمی، بسته درمانی به روش تحلیل محتوای کیفی و روش تحلیل مضمون استرلینگ تدوین شد و سپس توسط متخصصان روایی محتوایی بسته درمانی تعیین گردید. در مرحله بعد برای تعیین اثربخشی آن از طرح تجربی تک موردی از نوع خط پایه چندگانه با آزمودنی های مختلف و دوره پیگیری استفاده شد. جامعه آماری شامل کلیه افراد مبتلا به اختلال افسردگی مراجعه کننده به یک مرکز بهداشت روان در شهر تهران در سال۱۳۹۹بودند که با روش نمونه گیری در دسترس ۳ نفر از این افراد با دارا بودن ملا کهای ورود و خروج پژوهش انتخاب شدند. مداخله به صورت انفرادی طی ۱۲ جلسه۶۰ دقیقه ای انجام گرفت و پس از گذشت دو ماه و سه ماه از افراد پیگیری به عمل آمد. داده ها با استفاده از آزمون استروپ معنایی جمع آوری شد. برای تحلیل داده ها، از نمودار و تحلیل دیداری نمودارها استفاده شد. یافته ها نشان داد بسته روان درمانی سیستمی فردی اعتبار محتوایی قابل قبولی دارد. همچنین نتایج مداخله درمانی نشان داد که نشانه های تعلیق من در افراد افسرده کاهش یافته و این اثر در مرحله پیگیری تداوم داشت.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، روان درمانی سیستمی فردی ، تعلیق من