مقایسه اثربخشی مدل پیشگیری از خیانت زناشویی با تکیه بر رویکرد غنی سازی زندگی زناشویی و رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد بر گرایش به خیانت و سازگاری زناشویی

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر مدل پیشگیری از خیانت زناشویی با تکیه بر رویکرد غنی سازی زندگی زناشویی و رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد بر گرایش به خیانت و سازگاری زناشویی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون - پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر میانه در سال ۱۳۹۸ بودندکه با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۴۵ نفر از زنان انتخاب و به صورت تصادفی (قرعه کشی) در سه گروه رویکرد غنی سازی زندگی زناشویی (۱۵ نفر)، رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد بر گرایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. آموزش مدل پیشگیری از خیانت زناشویی طی ۱۵ جلسه ی ۹۰ دقیقه ای و آموزش مدل مبتنی بر پذیرش و تعهد طی ۱۲ جلسه ی ۹۰ دقیقه ای اجرا شد و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه های گرایش به خیانت (Whitely, ۲۰۰۸) و سازگاری زناشویی (Spanier,۱۹۸۲) جمع آوری شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر و تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد که مدل پیشگیری از خیانت زناشویی با تکیه بر رویکرد غنی سازی زندگی زناشویی و رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد در کاهش خیانت و افزایش سازگاری زناشویی نقش موثر و معناداری دارند (۰۵/۰>P). مدل پیشگیری از خیانت زناشویی با تکیه بر رویکرد غنی سازی زندگی زناشویی در کاهش گرایش به خیانت به طور معناداری موثر تر از از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بود (۰۵/۰>P). اما در میزان افزایش سازگاری بین دو روش تفاوت معناداری وجود نداشت (۰۵/۰<P). این یافته ها می تواند توسط متخصصین حوزه ازدواج و خانواده در مراکز پیش از ازدواج جهت پیشگیری از گرایش زوجین به خیانت و همچنین افزایش توانایی سازگاری آن ها و در مراکز درمانی جهت رفع مشکلات زناشویی مورد استفاده قرار بگیرد.

کلیدواژه ها:

سازگاری زناشویی ، خیانت زناشویی ، رویکرد مبتنی بر پذیرش و تعهد ، رویکرد غنی سازی زندگی زناشویی