اثربخشی تلفیق دو روش روایت درمانی و زوج درمانی هیجان- مدار بر سازگاری زناشویی و افسردگی زوجین نابارور

هدف: اثربخشی تلفیق دو روش درمانی روایتی و زوج درمانی هیجان- مدار بر کاهش افسردگی و افزایش سازگاری روانشناختی زوجین نابارور روش کار: طرح پژوهش، نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون_پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود که در سال ۱۳۹۶ بر روی ۳۰ زوج نابارور شهر بیرجند انجام شد. افراد به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل(۱۵ زوج در هر گروه( قرار گرفتند. ابتدا زوجین به پرسش نامه های سازگاری زناشویی و افسردگی بک پاسخ دادند، سپس افراد گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه تحت آموزش قرار گرفتند در نهایت هر دو گروه در یک پیگیری دو ماه مورد ارزیابی مجدد قرار گرفتند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تجزیه و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر استفاده شد. یافته ها: بر اساس مقایسه پیش آزمون و پس آزمون دو گروه، تلفیق دو روش درمانی روایتی و زوج درمانی هیجان- مدار تاثیر معناداری بر سازگاری زناشویی (۳۴/۰ p=)، رضایت زناشویی (۰۹/۰ p=) ، توافق دونفره (۰۹/۰ p=)، ابراز عواطف دو نفره ( ۱۰/۰ p=) ، همبستگی دو نفره (۱۱/۰ p=) ، و افسردگی (۰۹/۰ p=) زوجین داشت. لازم به ذکر است، ماندگاری اثر درمان بعد از دو ماه حفظ شده است (۰۵/۰›p).

کلیدواژه ها:

روایت درمانی ، زوج درمانی هیجان مدار ، سازگاری زناشویی ، افسردگی ، ناباروری.