اثربخشی پروتکل یکپارچه درمان فراتشخیصی بر مشکلات رفتاری کودکان دارای اختلال اضطراب فراگیر و تحریک پذیری عاطفی کودکان دارای اختلال بی نظمی خلق اخلال گر در سنین ۸ تا ۱۰ سال

یکی از رایج ترین اختلالات روانی در دوران کودکی، اختلالات هیجانی است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر پروتکل یکپارچه درمان فراتشخیصی بر بهبود مشکلات رفتاری کودکان دارای اختلال اضطراب فراگیر و تحریک پذیری عاطفی کودکان دارای اختلال بی نظمی خلق اخلال گر انجام شد. این پژوهش یک طرح آزمایشی تک موردی از نوع طرح خط پایه چندگانه با ۶ آزمودنی متفاوت (۳ کودک دارای اختلال اضطراب فراگیر و ۳ کودک دارای اختلال بی نظمی خلق اخلال گر در محدوده سنی ۸ تا۱۰ سال) بود که طی ۱۵ جلسه درمانی و دو دوره پیگیری ۲ماهه اجرا شد. ابزارهای مورداستفاده شامل سیاهه رفتاری کودک فرم والدین (CBCL) Achenbach & Rescorla, ۲۰۰۱)) و مقیاس تحریک پذیری عاطفی (۲۰۱۲ Stringaris et al, ( بود. داده ها با استفاده از روش های ترسیم دیداری در نرم افزار اکسل نسخه ۲۰۱۰، شاخص تغییر پایا و درصد بهبودی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تاثیر درمان یکپارچه فراتشخیصی در کاهش شدت آماج های درمان (نمرات سیاهه رفتاری کودک و مقیاس تحریک پذیری عاطفی) در کودکان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر و اختلال بی نظمی خلق اخلال گر در طی دوره درمان و پس از درمان، از نظر بالینی معنادار بود و دستاوردهای درمانی در دو دوره ۲ماهه پیگیری حفظ شدند.

کلیدواژه ها:

مشکلات رفتاری ، تحریک پذیری عاطفی ، اختلال اضطراب فراگیر ، اختلال بی نظمی خلق اخلال گر ، درمان یکپارچه فراتشخیصی ، کودکان ۸ تا ۱۰ سال.