واکاوی نقش میانجی سرمایه اجتماعی، رفتار شهروند سازمانی و چابکی سازمانی در رابطه بین سرمایه روانشناختی و نوآوری سازمانی

هدف کلی پژوهش حاضر واکاوی نقش میانجی سرمایه اجتماعی، رفتار شهروند سازمانی و چابکی سازمانی در رابطه بین سرمایه روانشناختی و نوآوری سازمانی در آموزش و پرورش دشت آزادگان می­باشد. روش تحقیق، توصیفی -همبستگی و گردآوری داده ها به صورت میدانی بود. جامعه آماری پژوهش شامل فرهنگیان آموزش و پرورش دشت آزادگان می باشد که  تعداد ۳۰۰ نفر از بین آنها انتخاب شد. برای جمع آوری داده­ها از پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز (۲۰۰۷)، نوآوری سازمانی جیمنز-جیمنز و همکاران (۲۰۰۸)، سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال (۱۹۹۸)، چابکی سازمانی شریفی و یانگ (۲۰۰۰)، رفتار شهروند سازمانی پودساکف و همکاران (۱۹۹۱)، استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از رویکرد مدل­سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که امیدواری بر سرمایه اجتماعی، رفتار شهروندی، چابکی سازمانی و نوآوری سازمانی دارای اثر مستقیم است، خودکارآمدی بر سرمایه اجتماعی، رفتار شهروندی، چابکی سازمانی و نوآوری سازمانی دارای اثر مستقیم است. خوش بینی بر سرمایه اجتماعی، رفتار شهروندی، چابکی سازمانی و نوآوری سازمانی دارای اثر مستقیم است همچنین تاب آوری بر سرمایه اجتماعی، رفتار شهروندی، چابکی سازمانی و نوآوری سازمانی دارای اثر مستقیم است. سرمایه اجتماعی بر رفتار شهروندی، چابکی سازمانی و نوآوری سازمانی دارای اثر مستقیم است، رفتار شهروندی بر چابکی سازمانی و نوآوری سازمانی دارای اثر مستقیم است و چابکی سازمانی بر نوآوری سازمانی دارای اثر مستقیم است.

کلیدواژه ها:

سرمایه ی روانشناختی ، نوآوری سازمانی ، سرمایه اجتماعی ، رفتار شهروند سازمانی ، چابکی سازمانی