تعیین اثربخشی سبک فرزندپروری و سلامت روان در مادران تک فرزند و دو یا چند فرزند شهر تبریز

هدف از این تحقیق تعین اثربخشی سبک فرزندپروری و سلامت روان در مادران تک فرزند و دو یا چند فرزند شهر تبریز بود. پژوهش حاضر، از نظر نوع تحقیق در زمره تحقیقات بنیادی است و از نظر روش تحقیق روش توصیفی – همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه مادران دارای فرزند ۵ تا ۷ سال و دارای پرونده بهداشتی ثبت شده در سامانه سیب در مراکز جامع سلامت شهر تبریز در سال ۱۴۰۴ تشکیل می داد. در مجموع ۷۰ نفر ماردان تک فرزند و ۷۰ نفر مادران دو یا چند فرزند به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از دو پرسشنامه سبک های فرزندپروری بوری (۱۹۹۱) و سلامت روان گلدبرگ (۱۹۷۲) استفاده شد. پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه سبک های فرزندپروری و سلامت روان به ترتیب ۸۱/۰ و ۸۳/۰ محاسبه گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمون ضریب همبستگی در محیط نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج نشان داد که بین سبک فرزندپروری سهل گیرانه و سلامت روان در مادران تک فرزند و دو یا چند فرزند شهر تبریز رابطه منفی و معنی داری وجود دارد. بین سبک فرزندپروری مستبدانه و سلامت روان در مادران تک فرزند و دو یا چند فرزند شهر تبریز رابطه منفی و معنی داری وجود دارد. همچنین بین سبک فرزندپروری مقتدرانه و سلامت روان در مادران تک فرزند و دو یا چند فرزند شهر تبریز رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ، سلامت روان ، مادران.