اثربخشی توجه معلم بر انزواطلبی، ناکارآمدپنداری و عدم مسئولیت پذیری دانش-آموزان مقطع ابتدایی

انزواطلبی، ناکارآمدپنداری و عدم مسئولیت پذیری از ویژگی های نامطلوب دانش آموزان به شمار می آیند که زندگی فردی و اجتماعی آنها تاحدی به آن وابسته است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی توجه معلم بر انزواطلبی، ناکارآمدپنداری و عدم مسئولیت پذیری دانش آموزان مقطع ابتدایی بوده است. این پژوهش کمی از نوع تک آزمودنی و از لحاظ هدف جزو پژوهش های کاربردی است. جامعه آماری دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان نیر در سالتحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ و نمونه آماری شامل ۱۵ نفر از دانش آموزان با روش نمونه گیری هدفمند بوده است. در اجرای پژوهش از روش A-B-A-B در بازه زمانی ۸۰ روزه استفاده شده است به صورتی که ابتدا خط پایه اول رسم شده، سپس مداخله اول صورت گرفته است و سپس خط پایه ی دوم رسم شده و مداخله دوم صورت گرفته است، در نهایت نتایج مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان داد تشویق و توجه معلم در انزواطلبی و عدم مسئولیت پذیری دانش آموز موثر است اما در ناکارآمدپنداری تاثیری ندارد، به طوری که توجه معلم موجب افزایش مشارکت دانش آموز و افزایش پذیرش در انجام تکالیف، کمیت و کیفیت انجام آن و پذیرش مسئولیت بیشتر دانش آموز شده است اما در بازخورد مثبت به خود اثرگذار نبوده است. نتایج بیان می کند که توجه معلم می-تواند انزواطلبی دانش آموز و مسئولیت پذیری او را بهبود بخشد. همچنین پیشنهاد می گردد مراکز تعلیم و تربیت، مدارس و معلمان در جریان آموزشی و فرآیند یاددهی- یادگیری توجه معلم را به عنوان عاملی مهم در افزایش مسئولیت پذیری و کاهش انزواطلبی مدنظر قرار دهند.

کلیدواژه ها:

انزواطلبی ، توجه معلم ، ناکارآمدپنداری ، مسئولیت پذیری.