مقایسه کبد چرب غیرالکلی در بیماران سلیاکی کنترل شده با افراد غیر سلیاکی با روش سونوگرافی در شهر ایلام در سال ۱۴۰۰

مقدمه: مطالعات مقطعی اخیر نشان داده اند که خطر ابتلا به کبد چرب در بیماران سلیاکی به علت رژیم بدون گلوتن رو به افزایش است. در این مطالعه مقطعی، به بررسی شیوع کبد چرب در بیماران سلیاکی و مقایسه آن با افراد سالم جامعه با روش تشخیصی سونوگرافی پرداخته شده است. مواد و روش­ها: این مطالعه مقطعی روی ۲۰۰ نفر (۱۰۰ نفر در گروه سلیاک و ۱۰۰ نفر در گروه شاهد) در بیمارستان مصطفی خمینی در سال ۱۴۰۰ انجام گردید. معیارهای ورود بیماران سلیاکی شامل پیروی از رژیم غذایی بدون گلوتن حداقل ۶ ماه پیش از شروع مطالعه و انجام آزمون های آزمایشگاهی بیوشیمیایی کمتر از ۲ ماه پیش از شروع مطالعه بود. گروه شاهد شامل بیماران سرپایی بودند که در ویزیت روزانه ما، در همان دوره زمانی توصیف شده برای گروه سلیاک ارزیابی شدند. دو گروه بیماران سلیاکی و گروه شاهد تحت سونوگرافی شکمی قرار گرفتند. مقایسه های بین گروهی متغیرهای کمی با آزمون t-test مستقل و برای متغیرهای کیفی با آزمون کای دو ارزیابی گردیدند. یافته ­های پژوهش: خصوصیات پایه دو گروه یکسان بود. شیوع کبد چرب در جمعیت سلیاکی ۳۸ درصد و در جمعیت طبیعی ۵۲ درصد بود (P=۰.۰۴). در گروه سنی بیشتر و مساوی ۹ سال، شیوع کبد چرب در گروه شاهد ۷/۳۶درصد بود که به طور معنی داری بیشتر از گروه سلیاک ۱/۳۱ درصد بود (P=۰.۰۴). شیوع نمایه توده بدنی افزایش یافته در جمعیت سلیاکی ۳۸ درصد و در جمعیت طبیعی ۵۲ درصد بود (P=۰.۰۰۸). تفاوت معناداری در شیوع کبد چرب بر اساس نمایه توده بدنی طبیعی یا بالا دیده نشد. بحث و نتیجه گیری: شیوع کبد چرب در هر دو گروه سلیاک و شاهد بالا بود و به طور معنی داری این شیوع در گروه شاهد بیشتر از گروه سلیاک بود.

کلیدواژه ها:

Gluten ، Fatty Liver ، Celiac ، Diet ، Obesity ، گلوتن ، کبد چرب ، سلیاک ، رژیم غذایی ، چاقی