شناسایی و اولویت بندی شاخص های موثر بر هوشمندسازی شبکه حمل و نقل درون شهری (نمونه موردی: شهر کرمانشاه)

به منظور مقابله با چالش های فزاینده ناشی از رشد بی سابقه جمعیت و تراکم افسارگسیخته ترافیک در شهر کرمانشاه، ضرورت اتخاذ رویکردی هوشمندانه و نظام مند در مدیریت حمل ونقل درون شهری، به عنوان یک اولویت راهبردی، بیش از پیش ملموس می گردد. این امر، مستلزم شناسایی دقیق، تحلیل جامع و اولویت بندی استراتژیک شاخص های کلیدی موثر بر هوشمندسازی این حوزه است در همین راستا در این پژوهش به شناسایی و اولویت بندی شاخص های موثر بر هوشمندسازی شبکه حمل و نقل درون شهری در شهر کرمانشاه پرداخته شده است که ابتدا با مطالعه ادبیات موضوع و بررسی تجارب سایر شهرهای مشابه، شاخص های مختلفی که باعث هوشمند سازی حمل ونقل درون شهری هستند، شناسایی شدند. سپس با استفاده از تکنیک ترکیبی ای ان پی و دیمتل، اهمیت نسبی هر یک از این شاخص ها از دیدگاه ۵۰ نفر از خبرگان حوزه حمل ونقل، مدیریت شهری و برنامه ریزی شهری تعیین گردید. بر اساس نتایج حاصل از تکنیک DANP در بررسی سیستم حمل ونقل هوشمند کرمانشاه، می توان با قاطعیت اظهار داشت که علی رغم وضعیت مطلوب شاخص های زیرساختی-فنی، شاخص زیست محیطی به عنوان یک نقطه ضعف اساسی و چالشی جدی خودنمایی می کند. این مغایرت آشکار، نه تنها نشان دهنده نقص در رویکرد فعلی است، بلکه ضرورت بازنگری فوری و اعمال تغییرات بنیادی در برنامه ریزی ها را به منظور ارتقای شاخص زیست محیطی و دستیابی به توسعه پایدار شهری، آشکار می سازد. در این راستا، پیاده سازی سیستم حمل ونقل هوشمند با اولویت بندی دقیق و تمرکز بر شاخص های کلیدی، به ویژه شاخص زیست محیطی، می تواند به عنوان یک راهبرد موثر در جهت تحقق هوشمندسازی شبکه حمل و نقل درون شهری و ایجاد شهری پایدار و کارآمد، عمل نماید.شهری پایدار و کارآمد، عمل نماید.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل ، هوشمندسازی حمل و نقل درون شهری ، مدل DANP ، شهر کرمانشاه