ارزیابی حساسیت آنتی بیوتیکی باسیلوس لیکنی فرمیس و ژئوباسیلوس استئاروترموفیلوس به عنوان میکروارگانیزم های شاخص آزمون های مهار میکروبی برای تعیین باقیمانده های آنتی بیوتیکی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 164

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_VTJ-38-3_005

تاریخ نمایه سازی: 30 مهر 1404

چکیده مقاله:

مقدمه: آنالیز محصولات طیور برای جلوگیری از ورود باقیمانده های آنتی بیوتیکی به زنجیره غذایی انسان و حفظ سلامت مصرف کنندگان ضروری است. باکتری های گرمادوست متعلق به جنس های ژئوباسیلوس و باسیلوس از معروف ترین میکروارگانیزم های شاخص آزمون های مهار میکروبی بر پایه لوله آزمایش برای غربالگری نمونه های دامی به شمار می روند. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی حساسیت آنتی بیوتیکی دو سویه باسیلوس لیکنی فرمیس و ژئوباسیلوس استئاروترموفیلوس تهیه شده از کلکسیون های میکروبی داخل کشور نسبت به تعدادی از آنتی بیوتیک های مجاز برای استفاده در دامپزشکی و برخی از داروهای با محدودیت مصرف در طیور مولد غذا انجام شد. روش کار: حداقل غلظت مهار کنندگی سه نوع آنتی بیوتیک از گروه داروهای پر مصرف طیور شامل انروفلوکساسین، سولفامتازین و اوکسی تتراسایکلین برای سویه های فوق به روش های میکرودایلوشن براث و حساسیت آنتی بیوتیکی نسبت به ۱۲ آنتی بیوتیک مجاز و یا دارای محدودیت مصرف به روش انتشار دیسک تعیین شد. یافته ها: نتایج نشان داد که حداقل غلظت مهار کنندگی انروفلوکساسین، سولفامتازین و اوکسی تتراسایکلین برای ژئوباسیلوس استئاروترموفیلوس به ترتیب ۰۱۵/۰، ۰۰۳/۰ و ۰۶۲/۰ میلی گرم در لیتر و در مورد باسیلوس لیکنی فرمیس به ترتیب ۲، ۱ و ۱۲۵/۰ میلی گرم در لیتر بود که در مقایسه با مقادیر استاندارد، هر دو سویه مورد مطالعه نسبت به داروهای فوق کاملا حساس بودند. نتایج روش انتشار دیسک نیز نشان داد که ژئوباسیلوس استئاروترموفیلوس نسبت به تمامی آنتی بیوتیک های مورد بررسی حساس بود. در مقابل، باسیلوس لیکنی فرمیس در برابر کلیستین و لینکومایسین مقاوم ولی نسبت به دیگر آنتی بیوتیک ها کاملا حساس بود. نتیجه گیری: طبق این نتایج، هر دو سویه از حساسیت آنتی بیوتیکی مناسبی برای استفاده به عنوان میکروارگانیزم شاخص در آزمون مهار میکروبی برخوردار بودند ولی طیف حساسیت و پتانسیل تعیین باقیمانده ژئوباسیلوس استئاروترموفیلوس گسترده تر از باسیلوس لیکنی فرمیس بود. در مطالعات آتی حد تشخیص این سویه ها با توجه به مقادیر حد مجاز باقیمانده ها در بافت های مختلف طیور بایستی مورد پژوهش قرار گیرد.

نویسندگان

سارا میرزائی

پژوهشکده کشاورزی، سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران، تهران، ایران