بررسی اثر حمایت اجتماعی معلمان بر بهبود سلامت روان دانش آموزان در نظام آموزشی

سلامت روان دانش آموزان، به عنوان سنگ بنای یادگیری موثر و رشد اجتماعی سالم، یکی از اولویت های اساسی نظام های آموزشی نوین محسوب می شود. در اکوسیستم مدرسه، معلمان به عنوان تاثیرگذارترین چهره ها پس از اعضای خانواده، نقشی محوری در شکل دهی به تجربیات روانی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کنند. حمایت اجتماعی ادراک شده از سوی معلم، متغیری قدرتمند است که می تواند به عنوان یک سپر محافظ در برابر استرسورهای تحصیلی و اجتماعی عمل کند. هدف این مقاله مروری، بررسی و تحلیل ابعاد چندگانه اثر حمایت اجتماعی معلمان بر بهبود سلامت روان دانش آموزان است. این پژوهش با اتخاذ رویکردی توصیفی-تحلیلی و با مروری نظام مند بر ادبیات پژوهشی، به این مسئله می پردازد که حمایت اجتماعی معلم فراتر از ابعاد عاطفی صرف (مانند ابراز محبت و پذیرش) است و ابعاد حیاتی «اطلاعاتی» و «ابزاری» را نیز در بر می گیرد. در این چارچوب، اقداماتی نظیر آموزش فعالانه مهارت های بهداشتی (جسمی و روانی)، ارتقای سواد سلامت، و تلاش برای ایجاد محیطی ایمن و بهداشتی، همگی به عنوان جلوه هایی از حمایت ابزاری و اطلاعاتی معلم در نظر گرفته می شوند. یافته های این مرور نشان می دهد که مسائل بهداشت جسمانی (مانند بهداشت فردی، دهان و دندان یا ایمنی محیط) ارتباطی مستقیم و تنگاتنگ با سلامت روان (عزت نفس، اضطراب اجتماعی و احساس امنیت) دارند. بنابراین، معلمی که به طور فعال در ارتقای سلامت کل نگر دانش آموز مشارکت می کند، در حال ارائه نوعی حمایت اجتماعی قدرتمند است که مستقیما به بهبود شاخص های سلامت روان و ارتقای کیفیت زندگی تحصیلی دانش آموزان منجر می شود.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی معلمان ، سلامت روان ، نظام آموزشی ، سلامت جسمانی ، آموزش بهداشت