ارزیابی اثر حشره کش های دلتامترین، فنیتروتیون و ماترین روی کفشدوزک هفت نقطه ای Coccinella septempunctata در شرایط آزمایشگاه

حشره­کش­ها می­توانند اثرات ناخواسته ای بر حشرات غیرهدف داشته باشند. در این پژوهش، اثر چند حشره­کش­ بر حشرات کامل و شفیره های کفشدوزک هفت نقطه ای Coccinella septempunctata بررسی شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با یازده تیمار و سه تکرار در شرایط آزمایشگاهی با دمای ۲ ± ۲۴ درجه سلسیوس، رطوبت نسبی ۶۰-۵۰ درصد و دوره­ی نوری ۸ :۱۶ (تاریکی: روشنایی) انجام شد. تیمارها شامل حشره­کش های فنیتروتیون (۵/۰، ۱ و ۲ در هزار)، دلتامترین (۱۵/۰، ۳/۰ و ۷۵/۰ در هزار)، ماترین (۷۵/۰، ۱، ۵/۱ و ۲ در هزار) و شاهد (آب­) بودند. غلظت توصیه شده فنیتروتیون، دلتامترین و ماترین برای آفات گندم به ترتیب برابر ۲، ۷۵/۰ و ۵/۱ در هزار می­باشد. حشرات بالغ در هر سه غلظت دلتامترین و فنیتروتیون تلفات ۱۰۰ درصدی داشتند، اما ماترین تلفاتی ایجاد نکرد. در مورد شفیره ها، دلتامترین ۱۰۰ درصد تلفات ایجاد کرد: فنیتروتیون در غلظت های ۲، ۱ و ۵/۰ در هزار به ترتیب سبب تلفات ۱۰۰، ۲/۸۲ و ۵۰ درصدی شد و ماترین در بالاترین غلظت با ایجاد بیش از ۸۱ درصد تلفات، در گروه نسبتا زیان آور قرار گرفت. این نتایج، بر لزوم اجتناب جدی از کاربرد دلتامترین و فنیتروتیون در زمان اوج جمعیت کفشدوزک هفت نقطه ای و همچنین پرهیز از افزایش غلظت مصرفی فنیتروتیون و ماترین تاکید می­نماید.

کلیدواژه ها:

آفت کش ها ، حشره کش های گیاهی ، کفشدوزک هفت نقطه ای ، کنترل بیولوژیک