چالش های تولید برنج ارگانیک در فضای روستایی شهرستان شوشتر

رشد فزاینده ی جمعیت و بحران کمبود غذا، عدم مدیریت صحیح منابع و مصرف بی رویه ی مواد شیمیایی موجب بروز مشکلات زیست محیطی در اکوسیستم های طبیعی شده است. نتایج بسیاری از تحقیقات حاکی از آن است که در کشاورزی متعارف با کاربرد بی-رویه نهاده های شیمیایی، محیط را ویران کرده و منابع طبیعی را دچار تحلیل می کند. لذا ایده اصلی این پژوهش شناسایی چالشهای تولید برنج ارگانیک به عنوان مهمترین و اصلیترین غذای جامعه بود. جامعه آماری مورد مطالعه شامل کلیهی شالیکاران شهرستان شوشتر بود. حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی و مورگان تعداد ۳۸۸ نفر تعیین، و نمونهها با روش نمونهگیری طبقهای با انتساب متناسب برای مطالعه انتخاب شدند. ابزار اصلی تحقیق پرسشنامهای بود که روایی آن توسط پانل متخصصان و پایایی آن توسط ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تایید شد. تجزیه و تحلیل دادهها در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی توسط نرمافزارهای SPSS و LISREL انجام شد. نتایج بررسی چالشهای تولید برنج ارگانیک از دیدگاه افراد مطالعه شده نشان داد که مهمترین چالشها شامل «پایین بودن سطح مهارتهای شالیکارن» و «عدم اعطای یارانه به شالیکاران برای کشت ارگانیک» بود. علاوه بر این، تحلیل عاملی اکتشافی چالشهای تولید برنج ارگانیک را در شش عامل موانع آموزشی، موانع اقتصادی و حمایتی، موانع اجتماعی، موانع انگیزشی، موانع بازاریابی و موانع قانونی و سیاستگذاری طبقهبندی نمود. همچنین چالشهای شناسایی شده در این بخش نیز توسط مدلسازی معادلات ساختاری مورد تایید قرار گرفتند. نتایج این پژوهش میتواند به سیاستگذاران این حوزه در راستای ترویج رفتاری ایمن در محیط طبیعی کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

برنج ارگانیک ، توسعه پایدار ، محیط طبیعی ، شالیکاران ، شهرستان شوشتر