جایگاه حقوق سیاسی زنان در منشور حقوق شهروندی

این مقاله به بررسی جایگاه حقوق سیاسی زنان در چارچوب منشور حقوق شهروندی جمهوری اسلامی ایران می پردازد. با تحلیل اصول قانون اساسی و مفاهیم مرتبط با شهروندی تلاش شده تا میزان شناسایی، حمایت و تضمین حقوق زنان در حوزه مشارکت سیاسی، آزادی های مدنی، و حقوق اجتماعی اقتصادی ارزیابی شود. مقاله نشان می دهد که علی رغم شناسایی نسبی حقوق زنان در اسناد رسمی و تاکید بر برابری و رفع تبعیض، فقدان ضمانت اجرای موثر و چالش های فرهنگی و ساختاری، مانعی جدی در تحقق کامل این حقوق ایجاد کرده است. در این راستا، مقاله با بهره گیری از نظریه های کلاسیک و نوین شهروندی، از جمله لیبرالیسم، اجتماع گرایی، و نظریه شهروندی فعال، الگوی پیشنهادی برای تقویت مشارکت سیاسی زنان در ساختار حقوقی جمهوری اسلامی ایران ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

حقوق شهروندی ، مشارکت سیاسی زنان ، منشور حقوق شهروندی ، برابری جنسیتی ، قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ، تبعیض مثبت ، شهروندی فعال