آمایش فرهنگی مساجد کشور در مقیا س استانی

مسجد به عنوان یک پایگاه مردم نهاد از دیرباز در حال خدمت رسانی به جوامع اسلامی و حتی غیراسلامی بوده است؛ به طوری که از صدر اسلام تاکنون، مساجد به عنوان مرکزی برای تصمیم گیری های مهم برای اقدام های بزرگ تاریخی از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار هستند. این پژوهش با بررسی آمایش فرهنگی مساجد با توجه به گستره سرزمینی و نرخ جمعیت در افق بیست ساله (۱۳۹۵- ۱۴۱۵) به دنبال توزیع عادلانه مساجد در کشور بوده و به شناخت آمایش فرهنگی، جایگاه آن در برنامه ریزی توسعه فرهنگی و ضرورت تهیه و اجرا و جهت گیری های آن می پردازد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی بوده و روش پژوهش آمیخته (خبرگانی-GIS) است. در بخش اول فازهای مطالعات کتابخانه ای-پرسش نامه ای (با جامعه آماری ۱۱۷ نفر خبره) نظرات آنان به کمک نرم افزار (SPSS) تحلیل شده است و در بخش دوم تحلیل فضایی (آمایش سرزمینی) از نرم افزار (ARCGIS) استفاده شده است. نتایج نشان می دهد الگوی مناسب برای آمایش مساجد به ترتیب اولویت ابعاد آموزشی، تبلیغی و پژوهشی و شاخص های عدالت توزیعی، تعادل بخشی و جمعیت بوده، و با توجه به آمارهای موجود از تعداد مساجد و جمعیت استان ها، عدالت توزیعی مساجد تا افق ۱۴۱۵ مشخص شده است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، آمایش ، آمایش فرهنگی ، مسجد ، توزیع فضایی