بررسی ارتباط بین ویژگیهای شخصیتی و سبک های دلبستگی و رضایت زناشویی در زنان و مردان استان اصفهان

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین ویژگیهای شخصیتی سبکهای دلبستگی و رضایت زناشویی در زنان و مردان استان اصفهان انجام شد. با توجه به اهمیت عوامل فردی و بین فردی در کیفیت روابط زناشویی، این مطالعه تلاش کرد تا نقش این متغیرها را در پیشبینی رضایت زناشویی روشن سازد. روش شناسی: این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان و مردان متاهل ساکن استان اصفهان در سال ۱۴۰۲ بود نمونه ای به حجم ۳۰۰ نفر ۱۵۰ زن و ۱۵۰ مرد به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شد ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت (NEO-FFI)، پرسشنامه سبک های دلبستگی کولینز و رید (RAAS)، و پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ (ENRICH) بود. داده ها با استفاده از روشهای آماری توصیفی و استنباطی از جمله همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که ویژگیهای شخصیتی به ویژه ثبات هیجانی و وظیفه شناسی رابطه مثبت و معناداری با رضایت زناشویی دارند، همچنین سبک دلبستگی ایمن به طور معناداری با افزایش رضایت زناشویی مرتبط بود، در حالی که سبکهای دلبستگی اضطرابی و اجتنابی تاثیر منفی بر رضایت زناشویی داشتند تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که ویژگیهای شخصیتی و سبکهای دلبستگی در مجموع ۵۲ درصد از واریانس رضایت زناشویی را تبیین می کنند. نتیجه گیری: یافتههای پژوهش نشان دادند که ویژگیهای شخصیتی و سبکهای دلبستگی از عوامل کلیدی در پیش بینی رضایت زناشویی هستند نتایج بر اهمیت تقویت ویژگیهایی مانند ثبات هیجانی و آموزش سبک دلبستگی ایمن در برنامههای مشاوره زناشویی تاکید دارد پیشنهاد میشود پژوهشهای آتی به بررسی نقش عوامل واسطه ای مانند حمایت اجتماعی و کیفیت ارتباطات در این زمینه بپردازند.

کلیدواژه ها:

ویژگیهای شخصیتی ، سبک های دلبستگی ، رضایت زناشویی ، زنان و مردان ، استان اصفهان