جایگاه اجتماعی دانشگاهها در ایجاد و تقویت فرهنگ حفاظت و حراست از محیط زیست

محیط زیست به عنوان سیستم پیچیده و پویای حیات، بشری سرمایه های مشترک و غیرقابل جایگزین برای تمامی نسل های حاضر و آینده بشریت به شمار می رود. محیط زیست به عنوان بستر حیات بشر با چالش های متعددی از جمله تغییرات اقلیمی، بحران آب، انرژی، غذا، تخریب جنگل ها و آلودگی هوا مواجه است که برخی از این مشکلات ریشه در فعالیت های انسانی دارند. این پژوهش با هدف تبیین جایگاه اجتماعی دانشگاهها در ایجاد و تقویت فرهنگ حفاظت از محیط زیست به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که محیط زیست به عنوان بستر حیات بشری با چالش های پیچیده ای نظیر تغییرات اقلیمی، بحران آب، انرژی، غذا و تخریب اکوسیستم ها مواجه است که علت شکل گیری برخی از آن ها ریشه در فعالیت های انسانی دارد. در این میان، رویکردهای صرفا کیفری برای حمایت از محیط زیست به تنهایی قادر به حل این بحران ها نبوده و ضرورت بهره گیری از راهکارهای فرهنگی و آموزشی را پررنگ می سازد. دانشگاهها به عنوان نهادهای پیشرو در تولید دانش و تربیت نیروی انسانی، می توانند از طریق آموزش آکادمیک، پژوهش های مسئله محور، فعالیت های میدانی و شبکه سازی اجتماعی، نقش محوری در نهادینه سازی فرهنگ حفاظت از محیط زیست ایفا کنند. ایجاد جمع ها و کانون های دانشجویی، برگزاری کارگاه های آموزشی، اجرای برنامه های عملی مانند درخت کاری و تعامل با جامعه محلی از جمله راهکارهای موثر در این زمینه هستند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که موفقیت دانشگاهها در این مسیر مستلزم فراهم آوری بسترهای حقوقی، اداری و مالی، به کارگیری اساتید مجرب و

کلیدواژه ها:

محیط زیست ، دانشگاه ، فرهنگ ، حفاظت ، مسئولیت اجتماعی