اثربخشی برنامه های تقویت ذهن آگاهی بر حافظه ی فعال، کاهش اضطراب و خودکارآمدی دانش آموزان دارای اختلال اختلال نارساخوانی

هدف پژوهش حاضر، بررسی میزان اثربخشی برنامه های تقویت ذهن آگاهی بر حافظه ی فعال، کاهش اضطراب و خودکارآمدی دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی است و اهداف فرعی، شامل بررسی میزان اثربخشی برنامه های تقویت ذهن آگاهی بر حافظه ی فعال دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی، بررسی میزان اثربخشی برنامه های تقویت ذهن آگاهی بر کاهش اضطراب دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی و بررسی میزان اثربخشی برنامه های تقویت ذهن آگاهی بر خودکارآمدی دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی است.پژوهش حاضر از نوع مطالعات شبه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد که در آن اثربخشی برنامه های تقویت ذهن آگاهی بر حافظه ی فعال، کاهش اضطراب و خودکارآمدی دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. جامعه آماری شامل کودکان سنین دبستان شهر مشهد بود که به مراکز اختلالات یادگیری مراجعه کرده بودند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و از میان افراد داوطلب حاضر به همکاری در پژوهش انجام شد؛ بر اساس آنچه در مبانی روش تحقیق آمده مبنی بر کفایت نمونه ۳۰ نفری- دو گروه ۱۵ نفره- در پژوهش های آزمایشی (دلاور، ۱۳۹۷)، نمونه ای به تعداد ۴۰ نفر به طور تقریبی (با احتساب افت آزمودنی ها) از میان کودکان برای قرار گرفتن در ۲ گروه ۲۰ نفره، شامل یک گروه آزمایشی و یک گروه کنترل در نظر گرفته شد. این پژوهش شامل این فرضیه ی اصلی بود؛ برنامه های تقویت ذهن آگاهی بر حافظه ی فعال، کاهش اضطراب و خودکارآمدی دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی اثربخش است.یافته های پژوهش نشان داد که فرضیه های فوق تایید شده و برنامه های تقویت ذهن آگاهی بر حافظه ی فعال، کاهش اضطراب و خودکارآمدی دانش آموزان دارای اختلال نارساخوانی اثربخش است.نتیجه گیری کلی نشان دهنده اثربخشی برنامه های ذهن آگاهی در ارتقاء عملکرد تحصیلی و هیجانی دانش آموزان نارساخوان است و می تواند در طراحی مداخلات آموزشی و درمانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، حافظه فعال ، خودکارآمدی ، ذهن آگاهی ، نارساخوانی