تبیین نقش شادابی و نشاط در افزایش انگیزه، پیشرفت تحصیلی و کاهش گوشه گیری دانش آموزان

این پژوهش به تبیین نقش محوری شادابی و نشاط در افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود پیشرفت درسی و کاهش پدیده گوشه گیری در دانش آموزان می پردازد. دوران تحصیل، به ویژه در سنین رشد و شکل گیری شخصیت، نیازمند فضایی پویا و سرشار از شور و اشتیاق است تا دانش آموزان بتوانند پتانسیل های یادگیری و اجتماعی خود را به طور کامل شکوفا سازند. هدف اصلی این مطالعه، تحلیل چگونگی تاثیر وضعیت هیجانی مثبت (شادابی و نشاط) بر ابعاد گوناگون رشد تحصیلی و روانی دانش آموزان است. در این راستا، مکانیزم هایی که از طریق آن ها شادابی می تواند به افزایش انگیزه درونی برای یادگیری، بهبود عملکرد و پیشرفت تحصیلی (با تمرکز، خلاقیت و پشتکار بیشتر) و کاهش رفتارهای گوشه گیرانه و انزوای اجتماعی (با افزایش تمایل به تعامل، مشارکت و برقراری ارتباط با همسالان و معلمان) کمک کند، مورد بررسی قرار گرفته است. این تحلیل شامل چگونگی نقش شادابی در ایجاد یک محیط یادگیری جذاب تر و حمایت گر نیز می شود. یافته ها نشان می دهد که شادابی و نشاط در دانش آموزان، عاملی کلیدی و تاثیرگذار در بهبود چشمگیر انگیزه و پیشرفت تحصیلی آن ها، و همچنین کاهش معنادار رفتارهای گوشه گیرانه است.

کلیدواژه ها:

شادابی ، نشاط ، دانش آموز