طراحی الگوی تاب آوری دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان

هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی جامع تاب آوری ویژه دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان است. تاب آوری به عنوان مجموعه ای از مهارت ها، رفتارها و استراتژی های روانشناختی تعریف می شود که به افراد کمک می کند در مواجهه با فشارهای تحصیلی و حرفه ای، استرس ها و بحران های زندگی توان مقابله بازسازی و رشد شخصی پیدا کنند. این پژوهش با روش مطالعه اسنادی و تحلیل نظام مند متون و مقالات مرتبط داخلی و خارجی صورت پذیرفت و اطلاعات از طریق فیش برداری و تحلیل مضمون جمع آوری شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مقاله ها و پژوهش های انجام شده درباره تاب آوری با تاکید بر دانشجومعلمان دانشگاه های فرهنگیان و شرایط مشابه، از جمله دوران کووید-۱۹) بود که در نهایت تعداد ۴۰ مقاله برای بررسی انتخاب و تحلیل شد. داده های کیفی به روش تحلیل مضمون و شبکه مضامین مورد بررسی قرار گرفت و جهت اعتبار داده ها با مبانی نظری و سوابق پژوهشی مقایسه و همسوسازی شد. یافته های پژوهش نشان داد تاب آوری دارای ماهیتی چندبعدی شامل ابعاد فردی-روان شناختی (مانند خودآگاهی، اعتماد به نفس، انعطاف پذیری و خوش بینی)، ابعاد اجتماعی (حمایت اجتماعی مشارکت، مدنی، همدلی ابعاد مهارتی مقابله ای حل مسئله مدیریت استرس و سازگاری) و ابعاد زیستی-روان شناختی تعادل زیستی و روانی، امید هوش اجتماعی و معنوی است. تقویت هر یک از این مولفه ها نقش موثری در افزایش تاب آوری و بهبود کیفیت زندگی دانشجو معلمان خواهد داشت. نتایج پژوهش گویای آن است که آموزش، تمرین و حمایت روانی مداوم، تقویت مهارت ها و شبکه های حمایتی، اجتماعی اجرای کارگاه های آموزشی و مشاوره روان شناختی از مهمترین راهکارهای ارتقای تاب آوری در دانشجو معلمان به شمار می رود. در پایان تقویت تاب آوری به عنوان عاملی کلیدی در سلامت روانی، موفقیت تحصیلی و حرفه ای و آماده سازی معلمان آینده در مواجهه با چالش های جامعه مورد تاکید قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری دانشجو معلمان ، مهارت های مقابله ای ، حمایت اجتماعی ، سلامت روان