اثر بخشی درمان متمرکز بر هیجان بر امنیت عاطفی زنان مضطرب شهر شهرکرد

هدف از پژوهش حاضر اثر بخشی درمان متمرکز بر هیجان بر ذهن آگاهی امنیت عاطفی و نشخوار فکری زنان مضطرب شهر شهر کرد بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان مضطرب مراجعه کننده به کلینیک های روانشناختی شهر شهر کرد در سال ۱۴۰۴ بود. در این راستا و با نمونه گیری به روش دسترس و با نظر دلاور (۱۳۹۷) جهت تامین اعتبار درونی و بیرونی در تحقیقات آزمایشی دو گروه برابر ۱۰ الی ۱۵ نفره انتخاب شد. گروه آزمایش تحت ۱۰ جلسه ی ۹۰ دقیقه ای مداخله هیجان مدار جانسون و گیرنبرگ (۲۰۱۷) قرار گرفتند این در حالی بود که گروه گواه در لیست انتظار بود. داده های پژوهش با استفاده از پرسشنامه های امنیت عاطفی کردوا و همکاران (۲۰۰۵) جمع آوری شد جهت تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از روش تحلیل کواریانس تک متغیری با نرم افزار آماری -۲۳-SPSS استفاده شد. نتایج آماری نشان داد مداخله هیجان محور بر بهبود امنیت عاطفی ۰/۳۰۶ درصد واریانس تغییرات را تبیین مینماید (۰/۰۵>P). بنابراین با توجه به نتایج مثبت حاصل از این پژوهش می توان از درمان هیجان مدار به عنوان یک روش مداخله ای و درمانی برای مدیریت هیجان در زوجین و همسران بیماران دارای اختلالات روان پرشکی سازمانهای با اهداف پیشگیری مانند سازمان نظام روان شناسی و بهزیستی با اهداف آگاهی بخشی برای جمعیت عمومی استفاده نمود.

کلیدواژه ها:

درمان متمرکز بر هیجان امنیت ، عاطفی زنان مضطرب ، شهر شهر کرد