نقش طرحواره های بنیادین در اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی یکی از اختلالات روانی شایع است که افراد مبتلا به آن در مدیریت عواطف دچار مشکلات جدی می شوند. این اختلال به طور خاص با میزان بالای خودکشی و اختلال کارکردی شدید همراه است. هدف پژوهش حاضر تبیین ارتباط طرحواره های ناسازگار اولیه مانند محرومیت، رهاشدگی، نقص و شرم بدرفتاری و انزوا با نشانگان بالینی نظیر سوء مصرف مواد، اضطراب، افسردگی و نوسانات خلقی می پردازد و نقش مکانیسم های مقابله ای را در این زمینه بررسی می کند. یافته ها نشان می دهند که طرحواره های یادشده به طور مستقیم با نشانگان بالینی مرتبط بوده و همچنین مکانیسم های مقابله ای ناسازگار در تداوم اختلال شخصیت مرزی نقش بسزایی دارند. نتایج بیانگر این است که طرحواره ها به طور معناداری با رفتارهای اجتنابی و نشانگان بالینی در ارتباط هستند و این ارتباط می تواند چرخه ای از دشواری ها را تقویت کند. درک این روابط و ارتباطات می تواند به مداخلات هدفمندتر و کارآمدتری در درمان اختلال شخصیت مرزی و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به این اختلال کمک کند.

کلیدواژه ها:

اختلال شخصیت مرزی ، طرحواره های بنیادین ، تنظیم هیجان