رابطه احساس تنهایی اهمالکاری و هیجان خواهی با اعتیاد به گوشی هوشمند در نوجوانان

اعتیاد به گوشی هوشمند به ویژه در نوجوانان منجر به الگوهای مصرف اعتیادآور و پیامدهای منفی شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه احساس تنهایی اهمالکاری و هیجان خواهی با اعتیاد به گوشی هوشمند در نوجوانان انجام شده است. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان دوره دوم دبیرستان شهرستان ملایر (۱۴۰۳-۱۴۰۴) بود. حجم نمونه با فرمول (n=۵۰+۸m) فیدل و تاباکنیک به روش نمونه گیری خوشه ای ۱۵۰ نفر برآورد شد. پژوهش کاربردی و به لحاظ روش، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بود. جمع آوری داده ها با مقیاس های اعتیاد به گوشی هوشمند اوون و همکاران (۲۰۱۳)، اهمال کاری تاکمن (۱۹۹۱)، احساس تنهایی راسل (۱۹۸۰) و هیجان خواهی زاکرمن، انجام شد. نتایج با استفاده از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و با نرم افزار SPSS ۲۴ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد بین هیجان خواهی و مولفه های آن بی حوصلگی، تجربه گرایی، بازداری زدایی، ماجراجویی با اعتیاد به گوشی هوشمند رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. همچنین بین اهمال کاری و احساس تنهایی، با اعتیاد به گوشی هوشمند رابطه مثبت و معنادار بدست آمد. به علاوه، نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که ترکیب سه متغیر هیجان خواهی، احساس تنهایی و اهمال کاری توانسته اند ۵۱ درصد از واریانس اعتیاد به گوشی هوشمند را تبیین کنند. ویژگی های بر شخصیتی مانند هیجان خواهی، رفتارهای اجتنابی مانند اهمال کاری و عوامل عاطفی مانند احساس تنهایی، همگی در پیش بینی و افزایش اعتیاد به گوشی هوشمند نقش دارند.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به گوشی هوشمند ، هیجان خواهی ، اهمال کاری ، احساس تنهایی ، نوجوانان