تحلیل تلفیقی حقوق بشر و روانشناسی تربیتی در قبال دسترسی دانش آموزان مبتلا به ناتوانی ذهنی به آموزش مجازی در ایران

آموزش، به عنوان حق اساسی بشر، برای همه افراد ضروری است، اما دانش آموزان با ناتوانی ذهنی در ایران با موانع جدی در دسترسی به آموزش عادلانه مواجه اند. شیوع کووید-۱۹ و گسترش آموزش مجازی، این چالشها را تشدید کرد. اگرچه آموزش مجازی فرصتهایی مانند انعطاف پذیری و دسترسی به منابع متنوع را فراهم آورد، اما موانعی مانند کمبود زیرساخت های فنی، عدم تطبیق محتوا و کمبود مهارت معلمان برای این دانش آموزان ایجاد کرد. این پژوهش با تلفیق حقوق بشر و روانشناسی تربیتی موانع و فرصتهای آموزش مجازی برای دانش آموزان با ناتوانی ذهنی را تحلیل نمود.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ناتوانی ، ذهنی ، حقوق بشر ، روان شناسی تربیتی ، عدالت آموزشی