بررسی مشکلات کودکان دو زبانه در مدارس جنوب ایران

دوزبانگی در جنوب استان خوزستان به ویژه در میان کودکان فارس عرب و فارسی کلر به یکی از مسائل مهم نظام آموزشی بدل شده است. این کودکان در محیطهایی بزرگ می شوند که زبان خانه با زبان رسمی آموزش تفاوت دارد. این تفاوت زبانی، اگرچه گاهی به تقویت مهارتهایی چون انعطاف پذیری ذهنی و حل مسئله کمک می کند، اما اغلب با چالش هایی مانند ضعف در درک مفاهیم درسی، افت تحصیلی و سردرگمی زبانی همراه است. تجربه های زیسته معلمان و دانش آموزان این مناطق نشان می دهد که دوزبانگی در غیاب برنامه ریزی آموزشی موثر می تواند به احساس ناکارآمدی، بی اعتمادی زبانی و حتی ترک تحصیل منجر شود. از سوی دیگر نظام آموزش رسمی اغلب فاقد درک عمیق از تفاوت های زبانی و فرهنگی این کودکان است و معلمان نیز آموزش تخصصی برای اداره کلاس های چند زبانه ندیده اند. پژوهش حاضر با استفاده از روش های کیفی و کمی و بررسی میدانی در شهرستانهای اهواز، آبادان و شادگان، به تحلیل وضعیت روانی، شناختی، زبانی و آموزشی کودکان دوزبانه پرداخته است. یافته ها بر لزوم بازنگری در برنامه های درسی، توسعه منابع آموزشی چندزبانه، توانمندسازی معلمان و اصلاح روش های ارزشیابی تاکید دارد. این تحقیق با هدف ارتقای عدالت آموزشی، سعی دارد پیشنهادهایی عملی برای بهبود وضعیت تحصیلی دانش آموزان دوزبانه جنوب خوزستان ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

دوزبانگی کودکان دوزبانه ، چالش آموزشی ، خوزستان