نقش انعطاف پذیری روانشناختی در رابطه با اهمال کاری و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی شهر تهران

هدف این پژوهش بررسی نقش انعطاف پذیری روانشناختی در رابطه با اهمال کاری و فرسودگی تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی دختر شهر تهران است. روش پژوهش به شیوه کاربردی و کمی و با نمونه گیری خوشه ای ۸۹ نفر بوده است. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه انعطاف پذیری پذیرش و اقدام (AAQ-II)، مقیاس اهمال کاری تحصیلی (PASS) و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی دانش آموزان (MBI-SS) است. تجزیه و تحلیل دادهها با نرم افزار SmartPLS و روش معادلات ساختاری نشان داد که انعطاف پذیری شناختی با ضریب اثر ۰٫۶۸۱ به صورت معناداری بر فرسودگی تحصیلی رگذار است و همچنین انعطاف پذیری روانشناختی با ضریب اثر ۰٫۴۹۶ بر اهمال کاری اثر دارد. با این وجود، نقش میانجی اهمال کاری بین انعطاف پذیری شناختی و فرسودگی تحصیلی تایید نشد. یافته ها بیانگر اهمیت توسعه انعطاف پذیری روانشناختی به عنوان یک عامل محافظتی در کاهش فرسودگی تحصیلی دانش آموزان است. این پژوهش ضمن پرداختن به خلاهای مطالعات پیشین بر ضرورت مداخلات مبتنی بر تقویت انعطاف پذیری شناختی و کاهش اهمال کاری جهت ارتقاء بهزیستی تحصیلی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری شناختی ، اهمال کاری ، فرسودگی تحصیلی