تحلیل اثربخشی آموزش گروهی به شیوه تحلیل محاورهای اریک برن بر مهارت ارتباطی و علائم بیش فعالی در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان سردشت

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش گروهی به شیوه تحلیل محاوره ای اریک برن بر مهارت های ارتباطی و علائم بیش فعالی در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی شهرستان سردشت بود. پژوهش با روش شبه آزمایشی و طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل ۱۲۰۹ دانش آموز پایه ششم در سال تحصیلی ۱۳۹۶-۱۳۹۷ بود که از میان آنها، ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. مداخله آموزشی در ۱۰ جلسه ۶۰ دقیقه ای با تمرکز بر حالات نفسانی (والد، بالغ، کودک و روابط محاوره ای) اجرا شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه مهارت های ارتباطی جرابک (۲۰۰۴) و مقیاس تشخیصی کوتاه بیش فعالی-کم توجهی کانرز جمع آوری و با تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آموزش تحلیل محاوره ای تاثیر معناداری بر مهارت های ارتباطی (۲۰۶۲, p.۱۲.۴۵=۵.۲۴) و علائم بیش فعالی (۱۰.۳۲.۷۰.۰۵.۱۲۰.۵۸=۲۵.۴) دارد. این مداخله به طور خاص در بهبود قاطعیت (۲۶.۵%) و کاهش تکانشگری (۲۵.۵%) موثر بود. نتایج حاکی از آن است که این روش می تواند به عنوان یک راهکار عملی و مقرون به صرفه در مدارس مناطق محروم برای تقویت مهارت های اجتماعی و کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان مبتلا به ADHD به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

آموزش گروهی ، تحلیل محاوره ای اریک برن ، مهارت ارتباطی ، علائم بیش فعالی ، دانش آموزان ابتدایی