بررسی آموزش هنر و تاثیر آن بر یادگیری و آموزش خلاقیت در میان دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر آموزشهای هنری بر ایجاد خلاقیت در میان دانش آموزان مقطع راهنمایی می باشد. این پژوهش از نظر هدف و ماهیت کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده ها از نوع نیمه آزمایشی در قالب پیش آزمون-پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل است. جامعه آماری پژوهش را کلیه ی دانش آموزان پسر مقطع راهنمایی در سال تحصیلی ۲۰۲۲-۲۰۲۳ به تعداد ۱۰۳۰ نفر تشکیل می دادند. نمونه پژوهش ۴۰ نفر از دانش آموزان بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه کنترل و آزمایش به ترتیب ۲۰ و ۲۰ نفر جایگزین شدند. برای سنجش خلاقیت در قبل و بعد از اجرای آموزشهای هنری از پرسشنامه استاندارد خلاقیت تورنس (۱۹۹۵) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی این پرسشنامه مورد تایید قرار گرفت و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۴ به دست آمد. آموزشهای هنری برای گروه آزمایش در ۱۰ جلسه ۱۲۰ دقیقه ای انجام شد و پس از طی دوره آموزشی از دو گروه پس آزمون گرفته شد. در این مدت برای گروه کنترل هیچ آموزشی اعمال نشد برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که آموزشهای هنری بر ایجاد خلاقیت و سطوح آن از جمله سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط موثر بوده است و تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و کنترل دیده می شود. بنابراین می توان گفت که استفاده از آموزشهای هنری بر ایجاد خلاقیت موثر بوده است.

کلیدواژه ها:

آموزشهای هنری خلاقیت ، دانش آموزان