بررسی تطبیقی معناداری زندگی در اندیشه ملاصدرا و وایتهد

«معناداری» رابطه تنگاتنگی با شیوه زندگی انسان ها دارد. معناداری را چه امر عینی یا ذهنی بدانیم، در زندگی آدمیان نقش اساسی ایفا می کند. نوع نگرش انسان به زندگی و عالم طبیعت، عامل مهمی در معناداری یا بی معنایی است. ملاصدرا معناداری را در حرکات موجودات مادی تحلیل می کند. او غایت مندی را امری عینی می داند و میان غایت مندی، وجود خداوند و معناداری رابطه مستقیمی برقرار می کند. از نظر او سراسر عالم خیر است و با حرکت جوهری از قوه به فعل می روند. حرکت در این فرایند، ابزار رسیدن به کمال نهایی است. وایتهد نیز عالم طبیعت را مساوی با پویش می داند که به سوی کمال در حرکت است. او خدا را ناظم جهان طبیعت می داند که سراسر خیر است؛ همچنین عنصر اصلی تشکیل دهنده عالم ماده، حرکت و روابط میان اشیاست. بنابراین می توان نوعی همسویی میان اندیشه این دو فیلسوف یافت و از بررسی تطبیقی این دو نحله فلسفی، معناداری را استنباط کرد.

کلیدواژه ها:

حرکت جوهری ، پویش ، معناداری ، ملاصدرا ، وایتهد