نگرشی نوین به تولید کلزا در اراضی شالیزاری استان گیلان

تاکنون توسعه سطح کشت و تولید دانه های روغنی علی رغم تلاش های انجام شده، با موفقیت همراه نبوده است. در استان گیلان، از مجموع ۲۳۰ هزار هکتار اراضی شالیزاری، تنها حدود ۳۰ هزار هکتار به کشت گیاهان پاییزه نظیر شبدر، کلزا، باقلا، تریتیکاله و سبزیجات اختصاص دارد. نکته مهم این که بخش قابل توجهی از این مناطق، شامل اراضی تجهیز و نوسازی شده است، که می تواند با رعایت اصول فنی مناسب در برنامه کشت گیاهانی نظیر کلزا قرار گیرد. پیشنهاد می شود کاشت کلزا در اراضی دشت و میانی استان در نیمه اول مهر و در مناطقی نظیر رودبار در نیمه دوم مهر صورت گیرد. در صورت تاخیر  در کاشت، بوته های تولیدی ضعیف شده و نه تنها پتانسیل عملکرد کاهش می یابد، بلکه خطر از بین رفتن بوته های کوچک ناشی از سرمای احتمالی اوایل و اواسط فصل بیشتر می شود. از طرفی با توجه به احتمال بروز بارندگی های شدید در طی ماه های مهر، آبان و آذر باید کشت کلزا روی پشته های بلند (ارتفاع حدود ۲۰ سانتی متر) انجام شود، تا از آب ماندگی بذور در حال سبز شدن و همچنین اطراف طوقه بوته های جوان جلوگیری نمود. تعیین عرض پشته ها تابع شرایط خاک، ادوات موجود و اقلیم منطقه است. کاهش سله و خفگی بذر، افزایش درصد سبز و کاهش مصرف بذر، کاهش خطر ماندابی، کاهش احتمال خوابیدگی بوته ها، تهویه بهتر و بهبود تنفس ریشه، کاهش آب شویی مواد مغذی، کاهش بیماری های گیاهی و در نتیجه افزایش عملکرد دانه از مزایای مهم کشت روی پشته در اراضی شالیزاری است.

کلیدواژه ها:

اراضی شالیزاری ، کلزا ، روش کشت ، تاریخ کاشت ، استان گیلان