تاثیر نوآوری و گردشگری بر رشد اقتصادی در ایران

این مطالعه به بررسی تاثیر متغیرهای کلان دانش بنیان ژئوپلتیکی و اقتصادی شامل انتشارات، علمی، پتنت، پناهندگی و گردشگری بر رشد اقتصادی ایران با استفاده از دادههای سالانه اقتصاد ایران در بازه زمانی ۲۰۲۲-۱۹۸۰ و با به کارگیری مدل خودرگرسیون برداری (VAR) می پردازد. طبق نتایج تاثیر مثبت و معنادار افزایش انتشارات علمی و ثبت پتنت بر رشد اقتصادی ایران تایید شد. این رابطه نشان دهنده نقش حیاتی سرمایه دانش و نوآوری در پیشبرد اقتصاد است. علاوه براین افزایش تعداد پناهندگان تاثیر منفی بر رشد اقتصادی نشان داد این اثر عمدتا ناشی از فشار بر منابع مالی دولتی زیرساختها و ایجاد اختلال در بازار کار ارزیابی شد. رابطه گردشگری با رشد اقتصادی نیز وابسته به شرایط کلان اقتصاد ایران بود در دوران رونق، نفتی تاثیر آن کمرنگ یا حتی منفی به دلیل ایجاد (تورم بود اما در دوران کاهش درآمد نفت و تحریمها گردشگری به عنوان یک منبع جایگزین ارز، تاثیر مثبت و قابل توجهی بر رشد اقتصادی داشت به طور کلی یافته ها حاکی از آن است که سیاستگذاری برای دستیابی به رشد پایدار در ایران نیازمند یک نگاه چند بعدی است پیشنهاداتی که با توجه به نتایج ارائه میشود عبارتند از تقویت تولید دانش و نوآوری (از طریق انتشارات و (پتنت به عنوان یک راهبرد بلندمدت و بی بدیل و مدیریت پدیده پناهندگی سیاستهای بین المللی و داخلی برای به حداقل رساندن هزینه های کوتاه مدت آن و در نهایت بهره برداری از مزیتهای گردشگری مستلزم کاهش وابستگی به درآمد نفت و اجرای سیاستهای ارزی است تا این بخش بتواند پتانسیل کامل خود را به عنوان یک منبع پایدار ارزآوری محقق سازد.

کلیدواژه ها:

رشد اقتصادی ، انتشارات ، علمی ، حق اختراع ، پناهندگی ، گردشگری ، خودرگرسیون ، برداری (VAR)