بیمههای پارامتریک در مدیریت ریسکهای اقلیمی با فناوریهای نوظهور

در مواجهه با تغییرات اقلیمی و افزایش بسامد بلایای طبیعی کشورهای در حال توسعه برای حفظ پایداری اقتصادی اجتماعی و ارتقای تاب آوری خود نیازمند رویکردهای نوآورانه در مدیریت ریسک هستند. بیمه های پارامتریک، با اتکا بر شاخصهای از پیش تعیین شده و پرداخت خسارت سریع و شفاف جایگزینی کارآمد برای بیمه های سنتی محسوب میشوند با این حال اجرای موثر آنها با چالشهایی همچون کمبود دادههای دقیق ریسک، پایه محدودیتهای قانونی و زیر ساختی و عدم تطابق شاخصها با واقعیت اقلیمی مواجه است. این مقاله با مروری بر ادبیات موجود و تحلیل تجربیات موفق در کشورهایی نظیر هند، کنیا، فیلیپین و مکزیک چارچوبی جامع برای پیاده سازی بیمه های پارامتریک در کشورهای در حال توسعه از جمله ایران ارائه میدهد. در این چارچوب تلفیق فناوریهای نوظهور مانند بلاک چین برای افزایش شفافیت و امنیت اینترنت اشیا برای جمع آوری داده های بلادرنگ اقلیمی و هوش مصنوعی برای پیشبینی رویدادهای حدی موجب ارتقای دقت شاخصها کاهش ریسک پایه و تسهیل پرداختهای خودکار میشود. همچنین تاکید بر طراحی شاخصهای بومی متناسب با شرایط اقلیمی جغرافیایی و اقتصادی هر منطقه نقشی کلیدی در کاهش نارضایتی بیمه گذاران و بهبود همبستگی بین شاخص و خسارت واقعی ایفا میکند. با توجه به هزینه-فایده بلندمدت و تاثیر بر تاب آوری، این رویکرد میتواند در سایر مناطق نیز تعمیم یابد. پیشنهادات پژوهشهای آتی بر توسعه شاخصهای چند بعدی، تعاملات فناورانه بهبود سیاستهای حمایتی گسترش دامنه کاربرد و بررسی موانع اجتماعی متمرکز است. این مطالعه نشان میدهد که ایران با وجود چالشهای کنونی ظرفیت بالایی برای به کارگیری بیمههای پارامتریک در مدیریت ریسکهای اقلیمی دارد و میتواند با الگوبرداری از تجربیات بینالمللی و تطبیق آنها با شرایط بومی از این ابزار برای افزایش تاب آوری اقتصادی، کاهش خسارات ناشی از بلایا و افزایش اعتماد عمومی به سیستم های بیمه ای بهره برداری کند. بدین ترتیب، نتایج این مقاله چارچوبی عملی برای گذار به نظامهای بیمهای هوشمندتر، کارآمدتر و تاب آورتر در برابر ریسکهای اقلیمی فراهم میکند.

کلیدواژه ها:

بیمههای پارامتریک ، مدیریت ریسک ، کشورهای در حال توسعه ، فناوریهای نوظهور ، شاخص های بومی